O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Jak hodować lepsze psy? wg Raymonda H. Oppenheimera*

Jest kilka zasad hodowania, zarówno złych jak i dobrych. Nigdy nie odważam się dyktować właścicielom jakie są słuszne metody, bo takie nie istnieją. Można osiągnąć znakomity sukces poprzez zestawienie różnych zasad, więc to co zamierzam zrobić, to złożyć pewne propozycje, które mogą okazać się pomocne, a zarazem ostrzec przed tymi, które wg mnie są złe:


1. Pamiętaj, że psy/suki, które dziś selekcjonujesz pod względem hodowlanym, będą miały wpływ na losy hodowli (twojej rasy)** przez wiele kolejnych lat.  Miej to na uwadze w momencie podejmowania kluczowych decyzji.


2. Powinieneś z każdego pokolenia wybrać dwa najwybitniejsze egzemplarze. Wybieraj tylko najlepsze, ponieważ jeśli dokonasz złego wyboru będziesz musiał czekać na kolejne pokolenie, żeby poprawić to od czego wyszedłeś. Rozmnażaj tylko wtedy, gdy jesteś pewien, że uzyskane potomstwo przewyższy klasą swoich rodziców.


3. Nie możesz oczekiwać, że statystyczne założenia będą miały realne odniesienie do małej liczebnie grupy (jak np. w przypadku jednego miotu). Statystyki sprawdzają się, ale  tylko w odniesieniu do wielkich populacji.


4. Rodowód jest narzędziem, które ma ci pomóc w rozpoznaniu wad i zalet niesionych w genach przez twojego/twoją psa/sukę. Jednocześnie pamiętaj, że rodowód jest tylko tak dobry, jak sam/a pies/suka, który/a go posiada.


5. Postaw sobie za zadanie otrzymanie w hodowli zwierząt, jak najbardziej odpowiadających wzorcowi i bądź odporny na panujące w rasie przejściowe mody.


6. Pamiętaj - Jakość to nie ilość. Jakość jest połączeniem dogłębnych badań, konsekwentnego dążenia do zrealizowania określonej wizji hodowlanej, z cierpliwością w oczekiwaniu na odpowiedni miot i umiejętności obiektywnego ocenienia tego do czego już się doszło. Ale to nie wszystko - fundament stanowi posiadanie tak opracowanego planu hodowlanego, który uwzględnia przynajmniej 3 pokolenia do przodu.


7. Pamiętaj - wady budowy układu kostnego są najtrudniejsze do poprawienia.

 

8. Nie zawracaj sobie głowy efektownym/ą psem/suką, który jest marnym reproduktorem/suką hodowlaną (słabo lub wcale nie przekazuje pożądanych cech). Ciesz się z jego (jej) posiadania, ale nie uwzględniaj go (jej) w swoim planie hodowlanym.

 

9. Nie przyczyniaj się do chaotycznych - nieprzemyślanych losowych kryć (lepiej nie kryć wcale), które mogą przynieść więcej szkody, niż pożytku. Tylko odpowiednie skojarzenie ma szansę na powodzenie.


10.  Nie wykorzystuj metody hodowlanej "na linię" tylko dla samej nazwy i jej podtrzymania (
bez żadnej wiedzy i konkretnego planu). Tylko wykorzystanie tej metody w celu otrzymania i kontynuowania określonego typu może przynieść spodziewane efekty. W przeciwnym razie może prowadzić do istnej katastrofy.

 

11. Hodowla w pokrewieństwie - inbreeding (wbrew różnym opiniom) to metoda pozwalająca na utrwalenie dobrych cech i typu. A co najważniejsze wyciąga na światło dzienne również złe cechy (wady), które muszą zostać wyeliminowane.

 

12. Nie inbreduj w jednym skojarzeniu na dwie linie, bo zinbredujesz na nic.

 

13. Jeśli zdecydowałeś się wykorzystać metody krycia w bliższym lub dalszym pokrewieństwie to pamiętaj o wprowadzaniu skojarzeń niespokrewnionych i odświeżaj linię. Rób to jednak bardzo rozważnie i starannie dobieraj psy/suki, bowiem na każdą pożądaną cechę którą uzyskasz, może przypaść wiele złych, które będziesz musiał wyeliminować w następnych pokoleniach.


14. Hodowanie nie "tworzy" cudów. To co uzyskujesz w hodowli, nie bierze się z kosmosu, lecz zawsze "tam" było
(zawarte w genach użytych w hodowli psów/suk), być może ukryte przez wiele pokoleń, ale zawsze było.

 

15. Postępuj uczciwie w stosunku do samego siebie. Nie ma idealnych psów (suk), które dały by idealne pod każdym względem zwierzęta hodowlane . Nie staniesz się dobrym hodowcą, jeżeli nie będziesz potrafił rozpoznać wad i zalet  u psów/suk, które zamierzasz rozmnażać.

 

16. Nie przypisuj swojej/mu psu/suce zalet, których nie posiada. Okłamywanie samego siebie to pierwszy krok ku porażce.

 

17. Zrezygnuj z rozmnażania psów/suk miernych. Sama poprawność (kwalifikacja do hodowli z wielkim trudem) nie przyczyni się do osiągania postępu.

 

18. Nie zapomnij, że pies/suka liczy się jako całość. Nie można pracować nad jedną z zalet, zapominając o innej. Takie postępowanie może cię drogo kosztować.

 

19. Nie obawiaj się świadomie wprowadzić do hodowli psa/sukę z drobną usterką, jeśli w przewadze masz znaczące zalety . Dopiero zupełny brak zalet jest wadą.

 

20. Nie słuchaj rad ludzi , którzy nie mogą pochwalić się własnymi znakomitymi osiągnięciami w hodowli, bo gdyby ich opinie były coś warte odnosiliby przecież same sukcesy.

 

21. Nie poszukuj idealnego pod każdym względem psa do swojej suki. Idealny pies (suka) nie istnieje, nigdy nie istniał i istnieć nie będzie (no może poza zapisem w standardzie ;-)).

 

22. Nie wierz popularnemu stwierdzeniu, że brat czy siostra znanego reproduktora będą tak samo dobrzy do użycia w hodowli, jak on sam. Na jednego dobrego z tysiąc odpadnie. Wszystko zależy od "bogactwa genów" danego osobnika.

 

23. Nie pozwól, aby twoje osobiste antypatie w stosunku do właściciela reproduktora, który doskonale pasuje do twojej suki wzięły górę. Jeśli to jest właśnie ten pies to, żaden inny!. Bez względu na to kto jest jego właścicielem.

 

24. Nie oceniaj danego reproduktora tylko po jego gorszej lub lepszej części potomstwa. Zawsze wyciągaj wnioski (określając jego przydatność hodowlaną) biorąc pod uwagę całokształt jego wkładu hodowlanego i przekazanych cech (nawet najlepsze reproduktory mogą dać słabsze potomstwo i całkiem przeciętne dobrego przedstawiciela rasy - wszystko zależy od skojarzenia i wkładu drugiej strony również - suki).

 

25. Cechy dziedziczone są po obydwojgu rodzicach w równych częściach. Nie spodziewaj się, że rozwiążesz wszystkie problemy w pierwszym pokoleniu.

 

26. Niech Cię nie zadawala przeciętność, staraj się dążyć w swojej pracy hodowlanej do doskonałości.

 

27. Nie kojarz ze sobą psa i suki, jeśli nie ma szans na otrzymanie krycia wyrównującego (poprawienia wad). Zdolność rozpoznania takiego przypadku jest ogromnym darem. Zapytaj doświadczonego hodowcy - nie ma lepszego sposobu na naukę. (Typy wzajemnie nie uzupełniające się określiłbym jako te, które mają te same wady i brak im tych samych zalet ).

 

28. Pamiętaj, że zachwyt nad danym reproduktorem nie może sprawić, iż pozostaniesz "ślepy" na jego ewentualne wady. Jeśli przymkniesz świadomie oko na wady wkrótce staniesz się ofiarą autointoksykacji  ("skazisz" swoją pulę genetyczną).

 

29. Nie kojarz zwierząt które mają te same wady . Jeśli tak zrobisz na własne życzenie będziesz miał wiele problemów do rozwiązania.

 

30. Pamiętaj, że jakość jest połączeniem trafności wyborów i funkcjonalności. Liczy się nie tylko brak wad, ale pozytywna prezencja zalet. Pies/suka liczą się, jako całość.

 

31. Jeżeli najgorsze szczenię w twoim ostatnim miocie, nie jest lepsze, niż najgorsze szczenię w twoim pierwszym miocie, tzn. że nie robisz żadnego postępu hodowlanego. Na swoim ostatnim miocie powinieneś zakończyć hodowanie.

 

32. Jeżeli najlepsze szczenię w twoim ostatnim miocie, nie jest lepsze, od najlepszego szczenięcia w twoim pierwszym miocie, tzn. że stoisz w miejscu. Na swoim ostatnim miocie powinieneś zakończyć hodowanie.

 

33. Niech nie satysfakcjonuje cię nic poza numerem jeden. Numer dwa to zawsze za mało.

 

34. Nigdy nie próbuj oczerniać przedstawicieli twojej rasy (szydzić i dyskredytować pracy konkurencji). Istota ich uroku nie jest wieczną radością. Ich (Twój) pies/suka powinien/na być źródłem wyniosłej dumy i przyjemności dla wszystkich miłośników rasy.


opracowanie i tłumaczenie:

Redakcja Świata Czarnego Teriera

 

na podstawie "A Bull Terrier History" - Raymond Oppenheimer  (1964)


*
Raymond H. Oppenheimer - legendarny już hodowca Bullterrierów, właściciel hodowli Ormandy z Berkshire - Wielka Brytania, wniósł nieoceniony wkład w rozwój rasy i hodowli psa rasowego.

** dla lepszego zrozumienia sensu przesłania przypisy dodane przez Redakcję.

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768