O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

ZKwP - czyli Związek Kynologiczny w Polsce


 

Na przełomie XVIII i XIX wieku miłośnicy psów w Europie zachodniej w pełni odkryli zalety nowego sportu kynologicznego, a mianowicie wystawy psów rasowych. Zakładano wielkie hodowle, odszukiwano i systematyzowano regionalne odmiany psów użytkowych, powoływano do życia kluby i związki z głównym na czele i uznawanym za najstarszy na świecie Brytyjskim Kennel Clubem (1873 rok). Wyprowadzano pierwsze księgi rodowodowe i ogłaszano wzorce dla poszczególnych ras. Organizowano pokazy użytkowania, a następnie wystawy psów rasowych, na których oceniano zgodność ze wzorcem i piękno pokroju. Uporządkowywanie hodowli psa rasowego w Europie, ale również i w Ameryce kwitło. Nie trudno się domyślić, że w związku z sytuacją geopolityczną panującą na ziemiach polskich, rozwój kynologii u nas szedł z lekkim opóźnieniem.

 

Najprężniej kynologia rozwijała się w zaborze rosyjskim. Pierwszymi zaczątkami kultury pokazu i hodowli psa mogą być zrzeszenia gospodarcze: Cesarsko-Królewskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego, które od 1850 roku we Lwowie, a następnie w innych miastach urządzało pokazy zwierząt gospodarskich z działem dla psów. Następnie Centralne Towarzystwo Gospodarcze w Wielkim Księstwie Poznańskim, które od roku 1862 organizowało w Gostyniu wystawy inwentarza gospodarskiego również z działem dla psów i w końcu Towarzystwo Wyścigów Konnych w Królestwie Polskim, które od 1881 roku eksponowało w Warszawie inwentarz żywy - oczywiście też z udziałem psów.

 

Pierwszą wystawę na ziemiach poświęconą wyłącznie psom zorganizowano w 1882 roku i zaprezentowano wówczas na niej 12 ras. W 1889 roku Warszawski Oddział Cesarskiego Towarzystwa Prawidłowego Myślistwa zorganizował pokaz psów. Odbył się on w ogródku przy ul. Nowy Świat 35 (pod tym adresem jeszcze do niedawna mieściła się również siedziba Zarządu Głównego ZKwP). Pokazano 23 psy związane z łowiectwem: jamniki, charty, foksteriery, wyżły angielskie i gończe.

 

W 1902 roku obyła się I wystawa psów także zorganizowana przez Związek Łowiecki. W wystawie wzięło udział już 120 psów. Miejscem wystawy był również ogródek przy ul. Nowy Świat 35 i aż do wybuchu I Wojny Światowej, to tam właśnie regularnie odbywały się wystawy psów.

 

Odzyskanie niepodległości w 1918 roku, po 123 latach rozbiorów i życia w niewoli, pod obcym i wrogim dla Narodu panowaniem, na fali ogólnego uniesienia, daje Polakom w całym kraju poczucie upragnionej wolności, której będąc gospodarzami w swojej ojczyźnie starali się jak najlepiej ją zorganizować. To był sygnał, szczególnie dla inteligencji, aby ta mobilizując siły i korzystając z nadarzających się możliwości, powoływała do życia różnego rodzaju organizacje i stowarzyszenia w celu reaktywacji działań zapoczątkowanych przed wybuchem wojny.

 

Można napisać, że w tym okresie życie kynologiczne scentralizowało się głównie wokół stolicy państwa oraz województwa śląskiego, gdzie funkcjonowało najwięcej stowarzyszeń o charakterze kynologicznym. Znacznie mniejsze stowarzyszenia, koła i kluby miłośników poszczególnych ras były rozrzucone na prowincjach i zajmowały się głównie hodowlą psów ras myśliwskich. Takie rozproszenie i dość duża ilość mniejszych i większych stowarzyszeń nie ułatwiała usystematyzowania hodowli psa rasowego w Polsce. Dopiero w latach 20 i 30-tych XX wieku podjęto szeroko zakrojone działania dążące do zjednoczenia tych wszystkich organizacji i połączenia sił w unormowaniu hodowli psa rasowego na terenach polskich. Pionierską organizacją kynologiczną tamtych czasów w stolicy kraju był Polski Związek Hodowców Psów Rasowych (P.Z.H.P.R), który powstał w 1924 roku. Funkcję Prezesa P.Z.H.P.R. sprawował inż. Maurycy Cyryl Trybulski, a viceprezesem został Nadkomisarz Policji Państwowej - Alojzy Grimm. Związek grupował szereg hodowców wszelkich ras, prowadząc zarówno Księgę Główną, jak i Księgę Wstępną. Drugim stowarzyszeniem odgrywającym ważną rolę na arenie życia kynologicznego w Polsce było Stowarzyszenie Hodowców Psów Policyjnych w Chorzowie (oddziały w Chorzowie, Bielsku, Cieszynie, Czerwonce, Janowie, Katowicach-Załężu, Michałowicach, Mikołowie, Mysłowicach, Rybniku, Siemianowicach, Świętochłowicach, Tarnowskich Górach, Wielkich Hajdukach), które prowadziło Księgę Główną Rodowodową i Księgę Użytkową, i nie rejestrowało psów bez całkowicie pewnego rodowodu. Poszczególne stowarzyszenia lub wspólne ich komitety organizowały w okresie międzywojennym wystawy psów rasowych m.in. w Warszawie, Wilnie, Poznaniu, Lwowie, Katowicach, Toruniu i Krakowie. Pierwsza Wszechpolska Wystawa Psów Rasowych odbyła się w Warszawie między 31 maja, a 2 czerwca 1925 roku, w gmachu Teatru Bagatela (przy dzisiejszym placu Unii Lubelskiej)  i zgłoszono na nią 267 przedstawicieli różnych ras.

 

W 1935 roku z inicjatywy inż. Maurycego Cyryla Trybulskiego i Bazylego Przychodźko został powołany Międzyklubowy Komitet Kynologiczny, którego celem było stworzenie federacji kynologicznej o ogólnopolskim zasięgu, zrzeszającej członków wszystkich organizacji kynologicznych funkcjonujących w tym okresie w Polsce.

 

W skład MKK weszły następujące zrzeszenia założycielskie:

  • Polski Związek Hodowców Psów Rasowych z Warszawy;

  • Towarzystwo Miłośników Psów Służbowych z Warszawy;

  • Towarzystwo Hodowców Psów Myśliwskich z Warszawy;

  • Sekcja Kynologiczna Stowarzyszenia Racjonalnego Myślistwa "Łowiec Wielkopolski" z Poznania;

  • Sekcja Kynologiczna Wielkopolskiego Związku Myśliwych z Poznania;

  • Klub Kynologów z Torunia;

  • Pointer Klub w Polsce z Warszawy;

  • Seter Klub w Polsce z Warszawy;

  • Klub Hodowców Wyżła Niemieckiego z Warszawy.

28 lipca 1938 roku Międzyklubowy Komitet Kynologiczny na zjeździe Delegatów poszczególnych organizacji założycielskich powołał do życia Polski Kennel Klub - pierwszą organizację kynologiczną o zasięgu ogólnokrajowym. Prezesem Związku został generał Brunon Olbrycht, zaś na viceprezesów wybrano inż. Maurycego Cyryla Trybulskiego i dr Mariana Bielawskiego. W roku 1939 do Polskiego Kennel Klubu dołączył również działający, jako oddzielny organ, pod przewodnictwem Lubomira Smyczyńskiego - Śląski Związek Hodowców Psów Rasowych i Użytkowych. Był to spory sukces w jednoczeniu działań kynologicznych na arenie Polski, bowiem ten oto klub liczył około 1500 członków. Kolejnym celem Polskiego Kennel Klubu było przystąpienie do organizacji zrzeszającej poszczególne kraje o zasięgu międzynarodowym - czyli FCI. Udało się to dnia 2 czerwca 1939 roku na zjeździe władz i członków FCI w Sztokholmie (Szwecja) - zaledwie na 3 miesiące przed wybuchem II Wojny Światowej, która nagle i na długo całkowicie przerwała jakąkolwiek działalność na tym polu.

 

Delegaci stowarzyszeń kynologicznych na pierwsze Walne Zebranie Polskiego Kennel Klubu. W pierwszym rzędzie, w mundurze siedzi

generał Olbrycht - wybrany na prezesa P.K.K.

 

Wystawa psów w Warszawie. Komisja sędziowska z profesorem Maurycym Trybulskim (pierwszy z lewej). 1938 rok

 

Trzeba przyznać, że okres zawieruchy wojennej przyczynił się do ogromnych strat i zniszczeń, nie tylko w ludziach i mieniu, ale również zdziesiątkowane zostały psy. Wiele osób, które w okresie przedwojennym zajmowały się unormowaną hodowlą psa rasowego i/lub były cenionymi kynologami nie przeżyła wojny. Całkowitemu zniszczeniu, rozgrabieniu, a po wojnie rozparcelowaniu, uległy wszelkie ziemskie majątki, w których to właśnie kultywowano tradycje łowieckie i przedłużano istnienie ras myśliwskich. Garstka ocalałych z wojennej pożogi zwierząt z przedwojennych hodowli w przeważającej większości nie posiadała papierów, bowiem te przepadły wraz z nastaniem działań wojennych. Ale braki w ludziach i pogłowiu hodowlanym, to nie jedyna bolączka powojennego świata kynologicznego. Nastała nowa era polityczna z silnymi wpływami ZSRR, które narzuciło nowe standardy, niemal we wszystkich dziedzinach życia, nie pomijając również kultury hodowania i posiadania psa rasowego. 

 

Na szczęście osoby, które ocalały z zawieruchy wojennej nie zapomniały o swoim przedwojennym zamiłowaniu do kynologii i w zasadzie tuż po zakończeniu działań wojennych rozpoczęła się akcja mająca na celu reaktywowanie działalności zrzeszenia propagującego hodowlę psa w czystości rasy. Dnia 5 maja 1948 roku na zebraniu organizacyjnym w lokalu Polskiego Związku Łowieckiego w Warszawie przy ulicy Nowy Świat 35 grupa miłośników psa rasowego doprowadziła do powstania organizacji o nazwie Związek Kynologiczny w Polsce. Wybrano władze na czele których w randze Prezesa ZKwP stanął ówczesny minister administracji publicznej Władysław Wolski. Sprawował on funkcję Prezesa ZKwP w latach 1948-1953. Ustanowiono statut, przyjęto członków, ponownie nadano uprawnienia przedwojennym sędziom kynologicznym i powołano 15 Oddziałowych Rad Kynologicznych (Białystok, Bydgoszcz, Gdańsk, Inowrocław, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Olsztyn, Poznań, Radom Rzeszów, Toruń, Warszawa, Wrocław). W dniach 16-18 września 1948 roku zorganizowano I Ogólnopolską Wystawę Psów Rasowych we Wrocławiu. Na wystawie zaprezentowano 94 psy reprezentujące 21 ras, z których zaledwie 14 miało rodowody. Relacja z tego wydarzenia kynologicznego ukazała się w pierwszym wydaniu "Psa" (grudzień 1948 rok) - gazety kynologicznej wydawanej z ramienia ZKwP.

 

Po roku funkcjonowania największym oddziałem ZKwP okazał się oddział w Warszawie, który zgromadził 450 członków i miał zarejestrowanych 550 psów. Oddział we Wrocławiu posiadał 79 członków i tyle samo psów. W Poznaniu było 65 członków deklarujących posiadanie 72 psów. Oddział w Bydgoszczy liczył 52 członków i 50 psów, a najmniejszym i najskromniejszym w zasoby ludzkie (28 członków) i psie (26 psów) okazał się oddział w Inowrocławiu. 

 

Związek Kynologiczny w Polsce stał się centralną organizacją polskiej kynologii, jednocząc hodowców oraz miłośników psów rasowych. Przystępując do pracy, władze zmuszone były zacząć od otwarcia Księgi Wstępnej dla psów w typie rasy, a nie mających udokumentowanego pochodzenia i Księgi Rodowodowej dla psów należących do hodowców posiadających ich rodowody. Prowadzono skrupulatne przeglądy i wpisywano psy w typie danych ras do Księgi Wstępnej, tak by istniała możliwość poszerzenia i rozbudowania bazy hodowlanej w kraju.

 

Kiedy wszystko było na dobrej drodze, a kynologia w pierwszych latach funkcjonowania ZKwP rozwijała się dosyć dynamicznie, nagle okazało się, że tego typu organizacja zaczyna "przeszkadzać" władzom. Sytuacja znacznie pogorszyła się, gdy z funkcji Prezesa zrezygnował delegat partyjny minister Wolski, a wywierane na ZKwP naciski względem "opieki" różnych organów rządowych oraz próby wprowadzenia kolektywizacji hodowli psa rasowego na wzór zbiorowych dużych hodowli prowadzonych m.in. w ZSRR nie powiodły się. W 1954 roku przedstawiono nawet formalny wniosek i postawiono ZKwP w stan likwidacji. Pewien regres i zapaść przeszło też kilka oddziałów terenowych. Zaczęła się batalia o przetrwanie ZKwP, jednak nie obeszła się ona bez "ofiar". W międzyczasie odchodzili zasłużeni kynolodzy zniechęceni piętrzącymi się trudnościami. Zaprzestano też wydawania związkowego czasopisma "Pies", bo... zabrakło na kynologiczne pismo państwowego papieru...

 

Na szczęście upór trwających przy idei hodowania psa rasowego indywidualnie i po amatorsku zaowocował przetrwaniem organizacji, która w roku 1954 przeszła reorganizację strukturalną. W miejsce Rady Naczelnej i Komitetu Wybieralnego powołano Zarząd Główny wybierany na zjeździe Delegatów. Ponadto zmieniono Statut, reaktywowano dotychczas istniejące oddziały i powołano nowe. W 1957 ZKwP liczyło już w sumie 20 oddziałów, do których w 1958 roku należało ponad 5000 członków i 5200 psów reprezentujących 40 ras. Prawo do oceniania psów na wystawach posiadało 46 sędziów, a na próbach polowych 25 sędziów. Po kilku latach niebytu wznowiono też wydawanie związkowego "Psa".

 

Na mocy kolejnych starań w dniach 14-15 czerwca 1957 roku, na walnym zjeździe w Brukseli, Związek Kynologiczny w Polsce, będący wówczas pod prezesurą Edwarda Mikulskiego, został przyjęty ponownie do FCI (Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna). Co ciekawe, tak ważne dla polskiej kynologii wydarzenie odbyło się bez udziału polskich Delegatów, ponieważ władze wykonawcze nie wydały im na czas wiz oraz paszportów. Na dokładkę nie miałoby ono w ogóle miejsca, gdyby nie zgoda Ministerstwa Spraw Zagranicznych i zaakceptowanie przez Narodowy Bank Polski opłaty członkowskiej FCI w dewizach. Tak! Takie to były wówczas czasy... Przynależność do FCI i uznanie polskich rodowodów "otworzyło" drogę polskim psom do innych krajów zrzeszonych w tej organizacji, a także dało okazję do poszerzania horyzontów hodowlanych poprzez możliwość organizowania wystaw o charakterze międzynarodowym. W 1962 roku w Poznaniu odbyła się pierwsza międzynarodowa wystawa pod protektoratem FCI. Na wystawę zgłoszono 480 psów 54 ras.

 

W dniu 1 stycznia 1961 roku poczet zarejestrowanych psów w ZKwP był na tyle pokaźny, że zdecydowano o zaniechaniu rejestracji psów z nieznanym pochodzeniem, jednak ostateczne zamknięcie Księgi Wstępnej nastąpiło zdecydowanie później, bo w grudniu 1970 roku. Zakaz ten nie obejmował ras polskich. Dzięki zaangażowaniu przewodniczącego Zarządu Głównego - Edwarda Mikulskiego udało się Polsce odnieść największy powojenny sukces organizacyjny polskiej kynologii w postaci powierzenia jej prowadzenia przez rok (przełom 1968/69) Międzynarodowej Federacji Kynologicznej właśnie pod jego przewodnictwem. Ponownie wybór odbył się bez udziału samego zainteresowanego. Ot, po raz wtóry zderzenie z szarą rzeczywistością i problemami wizowo-paszportowymi. Po 20 latach działalności ZKwP liczył już 28 oddziałów terenowych skupiających około 11 500 członków z zarejestrowanymi ponad 18 tysiącami psów.

 

W kolejnych latach życie kynologiczne pod patronatem ZKwP kwitło i rozwijało się. Każdego roku przybywało członków i psów, które licznie prezentowane były na wielu wystawach organizowanych pod egidą ZKwP. Trudne czasy nastały wraz z nadejściem stanu wojennego (od 13 grudnia 1981 do 22 lipca 1983 roku). Reglamentacja żywności, trudności ze zdobyciem produktów do skarmiana psów, izolacja społeczna, zamknięcie granic... nie sprzyjały rozwojowi kynologii. W 1982 roku w Polsce nie odbyła się żadna wystawa o charakterze międzynarodowym, a z pozostałych udało się zorganizować tylko trzy wystawy krajowe i kilka mniejszych okręgowych i specjalistycznych. Ponowne ożywienie życia kynologicznego nastało po odwołaniu stanu wojennego. W 1983 roku ZKwP obchodził 35-lecie istnienia. Związek liczył wówczas 32 oddziały, skupiał blisko 30 tysięcy członków, a w jego rejestrze znajdowało się 42 tysiące rodowodowych psów. Ponownie zorganizowano wystawę o charakterze międzynarodowym, która odbyła się w Poznaniu. W roku 1994 w Radomiu zorganizowano pierwszą w Polsce wystawę championów (od roku 1997 organizowana jest przez oddział w Lesznie), a na wystawie międzynarodowej organizowanej w Poznaniu zaczęto przyznawać tytuł "Zwycięzca Polski". W tym roku wprowadzono również możliwość uzyskania nowego tytułu wystawowego tj. Młodzieżowego Championa.

 

W 1998 roku ZKwP świętował 50 lat istnienia. W tym roku zorganizowano 70 wystaw, a liczna oddziałów terenowych wzrosła do 48. Liczba członków związku przekroczyła 42 tysiące, a w księgach związku było zarejestrowanych 64 tysiące psów. W roku 2000 ZKwP był organizatorem Europejskiej Wystawy Psów, która odbyła się w dniach 27-29 października na terenach Międzynarodowych Targów Poznańskich. Na wystawę zgłoszono 8793 psów reprezentujących 280 ras. Rok później (2001) Polska była organizatorem kolejnego ważnego wydarzenia kynologicznego, a mianowicie Wystawy o Puchar Europy Środkowej i Wschodniej. Ta wystawa również odbyła się na terenach Międzynarodowych Targów Poznańskich. Na wystawę zgłoszono 4200 psów. Rok 2004 wprowadził ZKwP w świat życia internetowego - od tego bowiem roku działa strona internetowa ZKwP. Powodzenie i wielki sukces Wystawy Europejskiej sprawił, że Polsce przyznano zorganizowanie Wystawy Światowej, która odbyła się w dniach 9-12 listopada 2006 roku na terenach Międzynarodowych Targów Poznańskich. Na wystawę zgłoszono rekordową liczbę 20889 psów reprezentujących 354 rasy.

 

Dzięki staraniom działaczy ZKwP polska kynologia może poszczycić się pięcioma rodzimymi rasami:

  • Polski Owczarek Nizinny - Wzorzec FCI nr 251 uznany przez FCI w 1963 roku;

  • Ogar Polski - Wzorzec FCI nr 52 uznany przez FCI w 1966 roku;

  • Polski Owczarek Podhalański - Wzorzec FCI nr 252 uznany przez FCI w 1967 roku;

  • Chart Polski - Wzorzec FCI nr 333 - uznany przez FCI w 2000 roku;

  • Gończy Polski - Wzorzec FCI nr 354 uznany przez FCI w 2006 roku.

Współcześnie Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP) jest największą organizacją kynologiczną w Polsce zrzeszającą hodowców i miłośników psów. Związek jest stowarzyszeniem zarejestrowanym i działającym na podstawie obowiązującego prawa o stowarzyszeniach i z tego tytułu posiada osobowość prawną. Więcej o Statucie ZKwP TUTAJ. Aktualnie Związek posiada 46 oddziałów terenowych i jako jedyna organizacja kynologiczna w kraju jest członkiem Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Siedziba główna ZKwP znajduje się w  Warszawie. Linki do strony internetowej Zarządu Głównego i poszczególnych Oddziałów TUTAJ. Członkiem Związku może zostać każdy obywatel RP, który ukończył 16 lat i nie należy do żadnej innej polskiej organizacji kynologicznej. Jednym z podstawowych zadań Związku jest niezmiennie propagowanie "kultury posiadania psa rasowego", odpowiedniego stosunku do niego, a także doradztwo w kwestiach prawidłowego żywienia, wychowania, szkolenia, hodowli i pielęgnacji. Związek dba o hodowlę w czystości rasy i stałe podnoszenie poziomu uzyskiwanych zwierząt. Celom tym służą między innymi wystawy oraz szkolenia dla właścicieli i ich psów.

 

Każdego roku pod egidą ZKwP odbywa się ok. 150 wystaw psów rasowych: międzynarodowe, krajowe, klubowe i wystawa championów. Aktualny kalendarz wystaw TUTAJ.

 

ZKwP jest także organizatorem m.in.

- Mistrzostw Polski Psów Towarzyszących;

- Mistrzostw Polski Psów Obronnych;

- Zawodów Agility;

- Zawodów Obedience;

- Wyścigów Chartów;

- Konkursu Młodego Prezentera;

- Pokazów Psów Rasowych.


Związek kontynuuje również wydawanie pisma kynologicznego "Pies", które ma charakter kwartalnika i od 2009 roku rozsyłane jest ono za pomocą tradycyjnej poczty do wszystkich członków ZKwP z opłaconą składką członkowską za rok bieżący tj. w 2015 w kwocie 70 zł. Ponadto numery archiwalne dostępne są w wersji elektronicznej na stronie internetowej ZKwP.


ZARZĄD GŁÓWNY

Prezydium Zarządu Głównego
Przewodniczący - Jan Gajewski
Wiceprzewodniczący ds. Hodowlanych - Elżbieta Augustyniak
Wiceprzewodniczący ds. Organizacyjnych - Aleksander Skrzyński
Sekretarz - Stanisław Pasek
Skarbnik - Tomasz Sławik
Członek Prezydium - Henryk Dymalski

Członkowie Zarządu Głównego
Anna Bogucka
Andrzej Brabletz
Danuta Ciapuła
Ryszard Gesinowski
Waldemar Federak
Waldemar Kosmalski
Barbara Larska   

Zbigniew Łomiński
Jerzy Okoński
Barbara Onak
Anna Rogowska
Leszek Siejkowski
Mariola Semik
Andrzej Stępiński
Zbigniew Szcześniak
Robert Szewczyk
Andrzej Szutkiewicz
Bożena Więckowska-Sieńko
Tadeusz Wirmański.

Zastępcy członków Zarządu Głównego
Iwona Magdziarska
Mariola Żuchlińska
Aleksandra Zukal
Dorota Witkowska
Grzegorz Weron.
      
GŁÓWNA KOMISJA REWIZYJNA

Przewodniczący - Leszek Salamon
Wiceprzewodniczący - Tomasz Kochan
Sekretarz - Marcin Jan Gorazdowski

Członkowie GKR
Grzegorz Gołębiowski
Zbigniew Mańkowski
Ewa Pieńkowska
Andrzej Pławiński
Viva Maria Soleckyj Szpunar
Joanna Szymczyńska
Zofia Tosiak.

 

Zastępcy członków GKR
Marek Lewandowski
Katarzyna Boryczko
Maciej Szydłowski
Waldemar Cichoń
Andrzej Perek
.

GŁÓWNY SĄD KOLEŻEŃSKI

Przewodniczący - Jolanta Kurzawińska-Pasek
Wiceprzewodniczący - Robert Ossowski
Wiceprzewodniczący - Krzysztof Kradziecki
Sekretarz - Barbara Wójcik

Członkowie GSK
Tomasz Borkowski
Tadeusz Chwalny
Anna Kuszewska-Szperl
Ireneusz Lelonek
Piotr Lewandowski
Maciej Lipiec
Łukasz Pawłowski
Marta Pietrzak
Teresa Rupniewska
Aleksandra Sękowska-Miros
Aleksander Waszkowski.

 

Zastępcy członków GSK

Marek Czerniakowski
Anna Redlicka
Monika Milian.

 

RZECZNIK DYSCYPLINARNY

 

Tomasz Kuśmierek
Michał Kapelski - zastępca

 

RZECZNIK PRASOWY ZG ZKwP


Elżbieta Augustyniak


GŁÓWNA KOMISJA HODOWLANA

Przewodniczący -
Elżbieta Augustyniak
Zastępca - Magdalena Musiał
Sekretarz - Joanna Szymczyńska


Członkowie:

Tomasz Borkowski

Renata Berlińska

Waldemar Federak

Małgorzata Hałas
Zygmunt Jakubowski

Janusz Opara

Anna Pulikowska-Klimonda

Leszek Siejkowski
Andrzej Szutkiewicz

Mariola Żuchlińska.

GŁÓWNA KOMISJA SZKOLENIA PSÓW


Przewodniczący - Aleksander Skrzyński
V-ce Przewodniczący ds. sportów kynologicznych - Waldemar Federak
V-ce Przewodniczący ds. posłuszeństwa i użytkowości - Stanisław Pasek
V-ce Przewodniczący ds. organizacyjnych -
Sekretarz - Małgorzata Kędziorek
Członek GKSP - Urszula Waligóra-Tabiś

 

PODKOMISJE:
PSY UŻYTKOWE - Przewodniczący: Waldemar Kosmalski (O/Olsztyn)
PSY TOWARZYSZĄCE I SZKOLENIE PODSTAWOWE - Przewodniczący: Stanisław Pasek (O/Zielona Góra)
AGILITY - Przewodnicząca: Małgorzata Kędziorek (O/Warszawa)
PRACA PSA PASTERSKIEGO - Przewodniczący: Kamil Kędziorek (O/Warszawa)
WYŚCIGI CHARTÓW - Przewodniczący: Zbigniew Łomiński (O/Chojnice)
PSIE ZAPRZĘGI - Przewodnicząca: Ewa Stolarska (O/Warszawa)
RATOWNICZA - Przewodnicząca: Marta Gutowska (O/Rzeszów)
DUMMY - Przewodniczący: Leszek Siejkowski (O/Bydgoszcz)
FLY BALL - Przewodnicząca: Dagmara Wichłacz (O/Rzeszów)


PREZYDIUM
KOLEGIUM SĘDZIÓW


Przewodniczący - Janusz Opara
Wiceprzewodniczący - Andrzej Kaźmierski
Sekretarz - Dorota Witkowska


Członkowie:

Tomasz Borkowski

Andrzej Brabletz

Piotr Król

Mirosław Redlicki.


Zastępcy członków:

Magdalena Kozłowska.

KAPITUŁA ODZNACZEŃ


Przewodniczący - Henryk Fonfara


Członkowie:

Jan Gajewski

Zygmunt Jakubowski

Halina Kuczyńska.

 

KOMISJA NAUKOWA

Przewodniczący - Andrzej Kaźmierski


Członkowie:

Tomasz Borkowski

Janusz Opara

Tomasz Wolańczyk.

KOMISJA MŁODEGO PREZENTERA

Przewodnicząca - Dorota Witkowska


Członkowie:

Ina Małecka

Viva Maria Soleckyj-Szpunar.
 

Opracowała Redakcja Świata Czarnego Teriera

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768