O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Identyfikacja psów: tatuaż, mikroczip, pet paszport, książeczka zdrowia psa...


Identyfikacja umożliwiająca rozpoznanie zwierząt i określenie ich przynależności do konkretnego właściciela jest stosowana przez człowieka od setek lat. Przez wiele lat podlegała pewnym modyfikacjom, które dyktował postęp technologiczny. Jednak mimo upływu lat, cel wciąż pozostaje taki sam - chodzi o nadanie zwierzęciu pewnego rodzaju tożsamości i przypisanie go do konkretnego właściciela. Dotychczas w hodowli psa rasowego wykorzystywano jedną z najpopularniejszych metod oznaczania psów poprzez wykonanie tatuażu, a od jakiegoś czasu z powodzeniem stosuje się również metodę elektronicznego znakowania zwierząt poprzez wszczepienie mikroprocesora (mikroczip).

 

ZNAKOWANIE TRWAŁE (IDENTYFIKACJA BEZPOŚREDNIA ZWIERZĘCIA)

 

Znakowanie w ZKwP

Zgodnie z zarządzeniem Zarządu Głównego Związku Kynologicznego w Polsce i Regulaminem Hodowlanym ZKwP hodowca ma obowiązek poddać cały miot trwałemu oznakowaniu, przy czym wybór metody znakowania: tatuaż lub mikroczip - jednakowe oznakowanie dla całego miotu - pozostawia się hodowcy. Do przeglądu hodowca przedstawia szczenięta oznakowane. Zarząd Główny odmówi wydania Metryki lub Rodowodu Krajowego/Eksportowego dla psa/suki nie posiadającego tatuażu, bądź mikroczipu. Numer tatuażu lub mikroczipu podany jest w Metryce psa, a następnie w Rodowodzie Krajowym lub Eksportowym. Zarówno tatuaż, jak i mikroczip zostaje umieszczony w dokumentacji oraz prowadzonej przez ZKwP ewidencji.

 

Tatuaż

Tatuaż wykonuje osoba wydelegowana i upoważniona z Oddziału podczas przeglądu miotu na lewym uchu lub w pachwinie. Potwierdzeniem wykonania tatuażu jest specjalny formularz - "potwierdzenie wykonania znakowania" (WZÓR), gdzie wpisywane są podstawowe dane oraz miejsce umieszczenia tatuażu, płeć szczenięcia, umaszczenie, jego nazwa i otrzymany w kolejności numer tatuażu. Tatuaż identyfikacyjny zawiera literę - oznaczenie Oddziału Związku Kynologicznego, na którego terenie szczenię się urodziło oraz kolejny - trzycyfrowy - numer tatuowanego psa danej rasy w tym Oddziale. Litera może być na początku cyfr lub na jej końcu (np. Z000 - to oznaczenie oddziału w Legnicy lub 000Z - to oznaczenie Oddziału w Słupsku -  wyjątek stanowi oznaczenie Oddziału powstałego w Będzinie składającego się z dwóch liter i trzech cyfr - BB000). Poza sprawami hodowlanymi - tatuaż ma uwiarygodnić tożsamość danego psa. Zarówno w Metryce, jak i Rodowodzie znajduje się numer tatuażu. Każdy pies danej rasy urodzony w konkretnym Oddziale, który zostanie poddany tatuowaniu (zgodnie z Regulaminem Hodowlanym ZKwP) posiada niepowtarzalny tatuaż. Kody literowe tatuaży poszczególnych Oddziałów ZKwP znajdują się: TUTAJ.

 

Znakowanie poprzez tatuowanie można wykonać korzystając z dwóch metod. Pierwszą i najbardziej popularną metodą jest wykorzystanie tatuownicy zaciskowej usznej (igłowa lub piaskowa). Tatuownica pozwala na wykonanie czytelnego tatuażu w małżowinie usznej. Składa się ona z urządzenia przypominającego wyglądem "gofrownicę". Wzmocniona głowica z formatką i podkładką elastyczną ułatwia precyzyjne naniesienie tatuowanego ciągu znaków. Uchwyt znaków mieści maksymalnie siedem cyfr i liter (rozmiar znaków 7mm). Do tatuownicy wkłada się cyfry i litery przeznaczone do tatuownicy zaciskowej. Dostępne są litery i cyfry od 0-9. Przy tatuowaniu psów wykorzystuje się tusz koloru zielonego. Tatuowane miejsce należy najpierw natrzeć tuszem po czym wykonać tatuaż.

 

zestaw do tatuowania (na zdjęciu tatuownica zaciskowa igłowa, tusz oraz matryce cyfr i liter)


Drugą metodą uważaną za mniej inwazyjną jest wykonanie tatuażu przy użyciu specjalnego urządzenia elektrycznego tzw. pisaka, którym można wykonać tatuaż zarówno w uchu, jak i pachwinie w sposób o wiele mniej bolesny. Niestety ze względu na cenę urządzenia oraz dostępność (możliwość nabycia w USA) tylko garstka osób upoważnionych do wykonywania znakowania z ramienia ZKwP posiada tego typu sprzęt.

 

elektryczny zestaw do wykonania tatuażu tzw. pisak (na zdjęciu zestaw firmy Jorgensen)

 

Metoda znakowania poprzez tatuowanie pozwala przede wszystkim uwierzytelnić pochodzenie zwierzęcia, a także może pomóc w odnalezieniu właściciela w momencie, gdy zwierzę zostało zgubione, ukradzione lub zaginęło. Każdy kto miał do czynienia z kradzieżą psa lub jego zagubieniem doskonale wie, że jakiekolwiek trwałe oznakowanie psa zwiększa szansę na jego zidentyfikowanie, co w rezultacie umożliwia powrót zguby do właściciela. Aby jednak było to możliwe, tatuaż musi być przede wszystkim czytelny! Ponadto właściciel powinien wyrobić zwierzęciu Rodowód. Jeśli tego nie zrobi, to sam tatuaż umożliwia jedynie dotarcie do Oddziału ZKwP, w którym dany miot został zarejestrowany i pozwala zidentyfikować hodowcę. W przypadku, gdy właściciel hodowli nie spisał z nabywcą stosownej umowy kupna-sprzedaży psa lub nie utrzymuje z właścicielem kontaktów, to jego odnalezienie może okazać się niemożliwe. Niestety, wraz z upływem czasu, w wielu przypadkach tatuaż robi się mało czytelny (rozmazany, wyblaknięty, zamazany) i jest on trudny do odczytania, co odgórnie uniemożliwia identyfikację zwierzęcia, dlatego też polecamy znakowanie zwierząt za pomocą wszczepiania mikroczipów.

 

Elektroniczny transponder (mikroczip)

Drugim sposobem identyfikacji zwierzęcia dopuszczonym przez ZKwP jest wszczepienie pod skórę karku lub po lewej stronie szyi elektronicznego transpondera (zwanego potocznie mikroczipem lub czipem). Jest to urządzenie elektroniczne z zakodowanym oryginalnym numerem, który można odczytać przez zbliżenie do skóry psa specjalnego czytnika. Hodowcy, którzy wybrali ten sposób trwałego znakowania szczeniąt, decydują się na wszczepienie mikroprocesora pomiędzy 6, a 7 tygodniem życia szczenięcia - czyli jeszcze przed przeglądem hodowlanym i mniej więcej w czasie, gdy przypada wykonanie pierwszego szczepienia ochronnego szczeniąt. Każdy pies danej rasy urodzony w konkretnym Oddziale ZKwP i oznakowany mikroczipem zgodnie z Regulaminem Hodowlanym ZKwP posiada niepowtarzalny numer indentyfikacyjny. Numer transpondera jest nanoszony na Metrykę i rejestrowany w Oddziale ZKwP, a następnie przekazywany do Zarządu Głównego ZKwP, celem wprowadzenia go do centralnej bazy mikroczipów. Właściciel, który zdecyduje się na wyrobienie Rodowodu, otrzyma go z wpisanym do niego numerem mikroczipu.

 

Całego zabiegu wszczepienia mikroczipu dokonuje wyznaczony lekarz weterynarii, który posiada prawo wykonywania zawodu potwierdzając podpisem i pieczątką dokonanie czipowania na formularzu "Potwierdzenie wykonania znakowania" (WZÓR). Zwierzę może być oznaczone tylko i wyłącznie mikroczipem, który jest zgodny z normą ISO 11784 lub ISO 11785, wykorzystuje technologię HDX lub FDX-B, a jego odczyt umożliwia czytnik zgodny z normą ISO 11785.

 

Mikroczip składa się z małego układu scalonego zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem, gdzie pierwsze trzy cyfry tego numeru opisują kod producenta nadany przez instytut ICAR (International Committee for Animal Recording), bądź kod kraju według listy kodów ISO. Układ scalony połączony jest z ferrytowym rdzeniem i kondensatorem, na który nawinięta jest miedziana cewka odgrywająca rolę anteny. Cały ten układ mierzący ok. 9 x 1.5 mm zatopiony jest w laserowo zaklejoną szklaną kapsułę, która wielkością odpowiada ziarenku ryżu i mierzy standardowo 12 x 2.1 mm (dla psów poniżej 2 kg wagi stosowane są mniejsze transpondery o wymiarach 1.4 x 8.5 mm). Ze względu na to, że mikroprocesor nie potrzebuje wymiennych źródeł zasilania ani części, które podlegają wymianie, można stwierdzić, że jego sprawne działanie trwa dziesiątki lat, a na pewno dużo dłużej, niż życie przeciętnego zwierzęcia. Mikroprocesory dostarczają stałej, unikalnej pod względem kodu identyfikacji, która nie traci swej wartości wraz z upływem czasu, ani się nie wybarwia tak jak tatuaże.

 

mikroczip (na zdjęciu w dużym powiększeniu)

 

Transponder (mikroczip) aktywowany jest przez fale radiowe wysyłane przez czytnik. Odległość odczytu przy użyciu standardowego kieszonkowego czytnika waha się w granicach 5-10 cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru anteny czytnika. Po przetworzeniu przez mikroprocesor danych fala radiowa zawierająca zakodowany numer mikroczipa wysyłana jest z powrotem do skanera, który ją dekoduje i wyświetla w postaci numeru identyfikacyjnego na ekranie. Cała procedura trwa mniej, niż 40 milisekund. Czytniki do odczytywania mikroczipów mogą być różnych firm, pod warunkiem, że spełniają normy ISO 11785.

 

czytnik mikroczipów do identyfikacji elektronicznej zwierząt (na foto model PetScan RF-CNT50U FDX-B)


Implantacja mikroprocesora odbywa się za pomocą igły przypominającej normalne igły do robienia zastrzyków o troszkę większej średnicy. Mikroczip fabrycznie umieszczony jest w igle i podczas iniekcji wypychany jest przez tłoczek specjalnej strzykawki. Niektórzy stosują również specjalne implantery, które swoim wyglądem przypominają pistolet. 

 

strzykawka do umieszczania mikroprocesora (przykładowy wzór)

 

Jak wygląda zabieg oznakowania psa przy użyciu mikroczipa?

  • przed dokonaniem wszczepienia mikroczipa lekarz powinien sprawdzić numer mikroczipa, po to by upewnić się, że dobrze działa, a jego numer jest zgodny z numerem na naklejkach dołączonych do zestawu!;

  • miejsce, poprzez które będzie dokonana implantacja poddawane jest dezynfekcji;

  • w wybrane miejsce do wszczepienia mikroprocesora (podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami, bądź podskórnie w środkowej części szyi po jej lewej stronie) wbijania jest specjalna igła do umieszczania czipa;

  • po zabiegu następuje ponowne sprawdzenie prawidłowego działania czipa, poprzez odczyt numeru za pomocą czytnika i potwierdzenia, że jest on zgodny z numerem dołączonym do zestawu;

  • na koniec lekarz wykonujący zabieg czipowania wypełnia stosowną dokumentację.

Według World Small Animal Veterinary Association (WSAVA) oraz The Federation of European Companion Animal Veterinary Associations (FECAVA) dopuszczalne są dwa miejsca implantacji transpondera na ciele psa. Transponder może być implantowany podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami, bądź podskórnie w środkowej części szyi po jej lewej stronie. Według doświadczenia lekarzy brytyjskich i amerykańskich oraz tych, którzy znakują setki psów  rocznie, identyfikacja między łopatkami jest dużo bezpieczniejsza i w porównaniu do implantacji po lewej stronie szyi cechuje się dużo niższym ryzykiem ewentualnych powikłań, jak również migracji mikroczipa w pierwszych 3 tygodniach po implantacji. Na terenie Wielkiej Brytanii, Irlandii oraz USA identyfikacja po lewej stronie szyi jest niedozwolona. Sam zabieg implantacji jest bezbolesny i zwykle zwierzę reaguje na to w taki sam sposób, jak na normalny zastrzyk. Mikroprocesor jest biokompatybilny i nie powoduje żadnych reakcji alergicznych. Dla dodatkowej ochrony przed migracją w ciele zwierzęcia niektórzy producenci powlekają mikroczipy związkami polimerów, które umożliwiają odpowiednie usadowienie się implantu i jego zakotwiczenie w tkankach podskórnych.

 

Dlaczego warto znakować zwierzęta wykorzystując transponder?

  • metoda mało bolesna i nie wiąże się z tak traumatycznym przeżyciem, jakim może okazać się tradycyjne tatuowanie;

  • metoda jest bardzo trwała (możliwość odczytu numeru możliwa jest znacznie dłużej niż wynosi życie przeciętnego psa);

  • metoda umożliwia przy użyciu czytnika, łatwą, szybką i zawsze czytelną identyfikację zwierzęcia;

  • jest to jedyna metoda znakowania psów, która po 03.07.2011 roku umożliwia podróżowanie z psem po UE;

  • wprowadzenie danych czipa do jakiejkolwiek bazy identyfikacyjnej umożliwia bardzo szybkie odnalezienie właściciela psa.

Podobnie, jak w przypadku tatuowania, tak i wszczepienie mikroczipa umożliwia identyfikację psa. Jednak, aby odnalezienie właściciela zgubionego, zaginionego lub skradzionego zwierzęcia było możliwe i efektywne należy pamiętać o tym, by oprócz spisana z właścicielem hodowli stosownej umowy kupna-sprzedaży psa, czy też wyrobienia zwierzęciu Rodowodu (o ile zwierzę ma udokumentowane pochodzenie), należy również zgłosić go do specjalnych baz, które umożliwiają po numerze czipa wyszukanie właściciela. ZKwP ma obowiązek przechowywania numerów czipów w specjalnej stworzonej do tego celu bazie, ale tak jak w przypadku tatuaży, tak i w przypadku mikroczipów, jeśli właściciel psa nie wyrobi psu rodowodu, to dane te umożliwiają jedynie dotarcie do hodowcy miotu. W sytuacji, gdy hodowca nie dysponuje kontaktem do właściciela zwierzęcia, to jego odnalezienie może okazać się niemożliwe. Proszę pamiętać, iż mikroprocesor zawiera jedynie 15-to cyfrowy kod i nic poza tym. W mikroczipie nie koduje się żadnych danych właściciela, czy danych teleadresowych właściciela!

 

Gdzie warto zarejestrować psa posiadającego mikroczip?

  • w Ogólnopolskiej Bazie Danych Polskiego Towarzystwa Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt (PTRIZ), która jest komputerową bazą danych o zwierzętach oznakowanych na terenie Polski. Wszystkie zwierzęta rejestrowane w Ogólnopolskiej Bazie Danych Polskiego Towarzystwa Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt (OBD PTRIZ) są dodatkowo rejestrowane w Europejskim Systemie Baz Danych EUROPETNET. Zwierzęta znakowane mikroczipami rozpoczynającymi się od cyfr 977 są również rejestrowane w amerykańskim systemie PETTRAC będącym największą bazą danych o oznakowanych zwierzętach, która mieści się w Kalifornii. Rejestracja psa w bazie PTRIZ jest płatna;

  • w SAFE-ANIMAL, która jest międzynarodową bazą komputerową danych o zwierzętach oznakowanych i również współpracuje z Europejskim Systemem Baz Danych European Pet Network z siedzibą w Brukseli, gdzie przesyła dane zarejestrowanych u siebie zwierząt. Rejestracja psa w bazie SAFE-ANIMAL jest płatna;

  • w Urzędzie Gminy, w którym zameldowany jest właściciel psa. Zarejestrowanie psa jest bezpłatne, ale właściciel często zobowiązany jest do uiszczenia opłaty za posiadanie psa. O tym kto ma płacić opłatę oraz o samej jej wysokości decyduje rada gminy.

OFICJALNA DOKUMENTACJA UMOŻLIWIAJĄCA IDENTYFIKACJĘ PSA

 

Paszport

Od 1 października 2004 roku obowiązują nowe przepisy Unii Europejskiej, które ułatwiają podróże z czworonogiem między krajami Unii Europejskiej. Paszport dla zwierząt towarzyszących, tj. psów, kotów i fretek, jest dokumentem zastępującym świadectwo zdrowia, potwierdzającym spełnianie ustanowionych wymagań przy przemieszczaniu wskazanych zwierząt pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub powracających na terytoria tych państw albo wprowadzanych w celach niehandlowych z państw trzecich, jeżeli uzgodnienia wzajemne przewidują zastąpienie świadectwa zdrowia paszportem. Od stycznia 2012 roku przepisy te zostały jeszcze bardziej złagodzone i zniesiono obowiązek dokonywania neutralizującego badania miareczkowania przeciwciał przeciwko wściekliźnie przed wjazdem do takich krajów, jak: Irlandia, Wielka Brytania, Malta oraz Szwecja.

 

Upoważnieni lekarze weterynarii wydają właścicielom psów, kotów, fretek paszporty dla zwierząt. Zatem jeśli planujesz podróż z psem po Unii Europejskiej lub krajach trzecich, które uznały paszporty zainteresuj się dużo wcześniej, jakich formalności musisz dopełnić, by wyrobić paszport i oszczędzić sobie oraz pupilowi niepotrzebnego stresu.

 

Paszport wystawiany przez uprawionego lekarza weterynarii określony jest Decyzją Komisji z dnia 12 czerwca 2013 r. ustanawiającą wzór paszportu do celów wewnątrz-wspólnotowego przemieszczania zwierząt towarzyszących (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 576/2013). Dokument jest dwujęzyczny (w Polsce: polsko-angielski). Paszport służy do jednoznacznej identyfikacji psa, dlatego konieczne jest dodatkowe oznaczenie psa - w przypadku psów rasowych jedną z metod identyfikacji dopuszczalną przed 3 lipca 2011 roku był wykonany tatuaż. Po 3 lipca 2011 roku jedyną dopuszczalną formą znakowania dla wszystkich psów jest wszczepienie mikroczipa. Zgodnie z procedurą zwierzę musi być najpierw poddane procesowi wszczepienia mikroczipa, a następnie musi zostać zaszczepione przeciwko wściekliźnie i dopiero wszystkie te dane powinny być wpisane w wystawiany paszport. Jeśli zwierzę posiada już wszczepiony mikroczip, jako wybraną metodę identyfikacji np. podczas przeglądu hodowlanego i jego numer jest wpisany w Rodowód, to wówczas zwierzę powinno być na jego podstawie zidentyfikowane, potem zaszczepione przeciwko wściekliźnie lub powinno posiadać ważne zaświadczenie lekarsko-weterynaryjne, iż było szczepione na wściekliznę z datą wskazującą na dokonanie tego faktu po zaczipowaniu i zidentyfikowaniu go za pomocą tego mikroczipa. Wówczas takie dane mogą być wpisane w wystawiany paszport przez lekarza do tego uprawnionego.

 

wzór paszportu

 

Gdzie nabyć paszport?

Paszport można nabyć u lekarza weterynarii, posiadającego uprawnienia do wydawania tego dokumentu i spełniającego następujące warunki:

  • posiadającego prawo wykonywania zawodu;

  • prowadzącego zakład leczniczy dla zwierząt lub będącego zatrudnionym w zakładzie leczniczym dla zwierząt;

  • mającego na bieżąco opłacone składki członkowskie;

  • posiadającego czytnik mikroczipów;

  • znającego przepisy regulujące zasady wydawania paszportów zwierzętom towarzyszącym.

Jak i kto wypełnia paszport oraz co się w nim znajduje?

  1. Paszporty wystawiane są dla psów, kotów i fretek.

  2. Wygląd i wzór paszportu jest dla całej Unii Europejskiej znormalizowany (wymiary paszportu 100 × 152 mm).

  3. Każdy paszport posiada swój siedmiocyfrowy numer poprzedzony (w przypadku Polski) literkami PL.

  4. Paszport składa się z 12 działów i 24 ponumerowanych stron.

  5. Paszport jest wydawany w języku urzędowym wydającego państwa członkowskiego UE oraz dodatkowo w języku angielskim (w Polsce stosuje się wersję polsko-angielską).

  6. Wpisy do paszportu i kwestionariusza zwrotnego muszą być dokonane starannie, czytelnie, pismem drukowanym, przez uprawnionego do wystawiania paszportu lekarza weterynarii.

  7. Przy wypełnianiu druków paszportu i druku zwrotnego należy używać oficjalnych nazw państw zawartych w Traktacie Akcesyjnym. Oficjalne nazwy państw zawarte w traktacie akcesyjnym Unii Europejskiej:

    Irlandia;
    Królestwo Belgii;
    Królestwo Danii;
    Królestwo Hiszpanii;

    Królestwo Niderlandów;

    Królestwo Szwecji;

    Wielkie Księstwo Luksemburga;
    Republika Włoska;

    Republika Federalna Niemiec;
    Republika Grecka;

    Republika Francuska;
    Republika Austrii;
    Republika Portugalska;
    Republika Finlandii;

    Republika Bułgarii;
    Republika Czeska;
    Republika Estońska;
    Republika Cypryjska;

    Republika Chorwacji;
    Republika Łotewska;
    Republika Litewska;
    Republika Malty;

    Republika Słowenii;
    Republika Słowacka;
    Rzeczpospolita Polska;

    Rumunia;

    Węgry;

    Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

  8. Po wprowadzeniu wymaganych informacji w sekcji III paszportu "Oznakowanie zwierzęcia" strona musi być pokryta przejrzystym samoprzylepnym laminatem. Jeśli informacje na jednej ze stron paszportu mają postać naklejki, naklejkę tę pokrywa się przejrzystym samoprzylepnym laminatem w przypadku gdy naklejka ta nie ulega samoczynnemu zniszczeniu przy jej usunięciu.

  9. Za prawidłowe wypełnienie paszportu odpowiada lekarz weterynarii wystawiający paszport. W przypadku popełnienia pomyłki w wypisywanym paszporcie lekarz weterynarii wystawiający paszport musi wypisać nowy druk paszportu. "Zniszczony" druk paszportu należy odesłać do właściwej Izby Okręgowej. Koszt nowego paszportu ponosi lekarz wystawiający paszport.

  10. Przed wystawieniem paszportu i przed każdym nowym wpisem do paszportu lekarz musi dokonać weryfikacji identyfikacji zwierzęcia poprzez odczytanie tatuażu lub odczytanie czytnikiem elektronicznym nr mikroczipa.

  11. Warunki wydania paszportu (kolejno):

    1. oznakowanie zwierzęcia poprzez implantację mikroczipa;

    2. identyfikacja zwierzęcia zgodna z wszczepionym mikroczipem;

    3. szczepienie przeciwko wściekliźnie;

    4. czytelne wypisanie paszportu.

    Uwaga!

    • Przepisywanie do paszportu szczepienia przeciwko wściekliźnie wykonanego przez innego lekarza weterynarii w oparciu o zaświadczenie lekarsko-weterynaryjne możliwe jest tylko wówczas, gdy zaświadczenie to odnosi się do zwierzęcia identyfikowalnego w czasie szczepienia poprzez mikroczip.

    • Obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie podlegają psy powyżej 3 miesiąca życia i nie później niż przed ukończeniem 4 miesiąca życia.

  12. Szczepienie na wściekliznę wpisywane jest w dziale V.

  13. Jeżeli zwierzę posiada wykonane badanie serologiczne na wściekliznę „Badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania” to fakt ten odnotowywany jest w dziale VI.

  14. Jeżeli zwierzę zostało poddane leczeniu i profilaktyce echinokokozy  „Leczenie przeciwko Echinococcus” dane te wpisywane są w dziale VII.

  15. Jeżeli zwierzę zostało poddane leczeniu lub profilaktyce wobec kleszczy dane te wpisywane są w dziale VIII „Inne leczenie przeciwpasożytnicze”.

  16. Jeżeli zwierzę posiada lub wykonywane ma inne szczepienia to fakt ten odnotowywany jest w dziale IX paszportu "Inne".

  17. W paszporcie zawarte są dane o właścicielu/właścicielach zwierzęcia oraz opis zwierzęcia (rasa, płeć, oznakowanie, znaki szczególne). Jest również miejsce na zdjęcie pupila.

  18. Lekarz weterynarii wystawiający paszport jednocześnie wypełnia dołączony do paszportu druk z danymi zwierzęcia i właściciela zwierzęcia, któremu wydaje paszport.

  19. Wypełniony druk należy w ciągu siedmiu dni przesłać do Okręgowej Izby Lekarsko Weterynaryjnej, która będzie dane zawarte w tym druku wprowadzała do systemu informatycznego.

  20. Koszt nabycia paszportu wynosi 21 PLN brutto.

  21. Wystawiający paszport pobiera opłatę za wystawienie paszportu w wysokości 51 PLN brutto.

  22. Opłata za wydanie paszportu nie zawiera opłaty za oznakowanie zwierzęcia, za szczepienie przeciw wściekliźnie i innych opłat wynikających z wizyty.

  23. Adresy lecznic wydających paszporty ze wszystkich województw można znaleźć - TUTAJ

Na podstawie paszportu można więc podróżować z psem po krajach Unii Europejskiej oraz krajach honorujących paszporty. Ponadto paszport jest dokumentem potwierdzającym wykonanie i ważność szczepienia przeciwko wściekliźnie, a więc na jego podstawie można też przejść kontrolę weterynaryjną i wprowadzić zgłoszonego psa na teren wystawy organizowanej pod szyldem ZKwP, a także można z psem posiadającym paszport podróżować różnymi środkami komunikacji krajowej.

 

IDENTYFIKACJA POŚREDNIA ZWIERZĘCIA

 

Identyfikator w postaci zawieszki do zapięcia na obrożę psa

Lyssetka, to metalowa zawieszka, której nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy choroby wścieklizny "lyssa". Zawiera ona informację o roku szczepienia psa na wściekliznę, nazwie i adresie Gabinetu Weterynaryjnego lub Lecznicy dla Zwierząt, w której odbyło się szczepienie, a także numer identyfikacyjny, po którym zwierzak może zostać zidentyfikowany w rejestrze zwierząt prowadzonym w danej placówce weterynaryjnej. Wzory zawieszek mogą być różne, aczkolwiek na świecie najbardziej rozpowszechnione są wzory rekomendowane przez "The National Association of State Public Health Veterinarians" mającego swą siedzibę w USA. Są to 4 wzory, z których każdy naprzemiennie, co 4 lata, jest uznawany jako obowiązujący w danym roku. System ten uznawany jest często za międzynarodowy system oznaczania zwierząt szczepionych przeciw wściekliźnie. Na rok 2015 zaleca się stosowanie wzoru zielony dzwonek. Taka zawieszka łączy popularyzację szczepień z możliwością identyfikacji zwierzęcia i reklamą danego gabinetu weterynaryjnego, stąd też coraz więcej lekarzy korzysta z takiej formy i nieodpłatnie po zaszczepieniu zwierzęcia przypina stosowną zawieszkę do obroży psa. Tego typu zawieszkę można otrzymać tylko w gabinecie weterynaryjnym. W zasadzie można napisać, że tego typu zawieszka spełnia podwójną rolę. W monecie gdy zwierzę się zgubi, a będzie posiadało dopiętą do obroży taką właśnie zawieszkę to dotarcie do lecznicy, która ją wydała, a potem właściciela zguby nie będzie nastręczało większego problemu.

 

 

 

Inną formą identyfikacji pośredniej zwierzęcia jest zakup zwykłej zawieszki "adresatki" i wygrawerowanie lub wypisanie na niej imienia psa oraz kontaktu do właściciela, a następnie przypięcie jej do obroży psa. W momencie gdy zwierzę zaginie lub się zgubi, a będzie posiadało obrożę wraz z taką zawieszką, to identyfikacja jego właściciela nie będzie sprawiała większego problemu.

 

 

INNE

 

Książeczka zdrowia psa

Kilka słów chcielibyśmy również napisać o tzw. "książeczkach zdrowia psa", które dają możliwość zebrania w jedynym miejscu informacji o dokonywanych u psa szczepieniach, odrobaczeniach i innych zabiegach weterynaryjnych. Hodowcy psów rasowych ZKwP mają obowiązek wydawać swoje szczenięta nowym właścicielom przekazując im wraz z nimi Metrykę i właśnie książeczkę zdrowia psa, która informuje o wykonanych u szczenięcia podstawowych szczepieniach ochronnych i odrobaczeniach (patrz punkt VI paragraf 16 podpunkt k Regulamin Hodowli Psów Rasowych w Polsce). Ponadto tego typu książeczkę zdrowia można w każdej chwili założyć i prowadzić dla każdego psa rasowego, bądź kundelka - o ile jej nie posiada (wyjątek stanowią psy, którym właściciele wyrobili pet paszporty. Dalsze prowadzenie książeczki zdrowia, ewentualnie zakładanie nowej w takim przypadku mija się z celem). Druki takich książeczek zdrowia dostępne są w sprzedaży detalicznej i większości lecznic weterynaryjnych. Chociaż powszechnie utarło się, że książeczka zdrowia psa jest dokumentem potwierdzającym wykonanie szczepień ochronnych, odrobaczeń i innych zabiegów u psa, to warto wiedzieć, że nie ma ona charakteru oficjalnego dokumentu urzędowego. W polskim prawie (również w rozporządzeniach ZKwP) nie ma przepisów, które odnosiłyby się do tzw. "książeczek zdrowia psa" i w tej kwestii panuje całkowita dowolność. W praktyce oznacza to mniej więcej tyle, że nie ma jednego określonego wzoru, a wygląd i zawartość książeczek zdrowia psa jest dowolny i różnorodny. Na dokładkę wypełnić taką książeczkę w sposób również całkiem dowolny może w zasadzie każdy. Jeśli chcemy aby książeczka zdrowia psa miała jakąkolwiek praktyczną wartość, która umożliwi lepsze monitorowanie stanu zdrowia psa, to warto zadbać o to, by druk książeczki zaopatrzony był w wiele działów (podstawowe dane odnośnie zwierzęcia i jego właściciela, szczepienia, odrobaczenia, zwalczanie pasożytów zewnętrznych, inne zabiegi lecznicze, terminy cieczek, kontrola płodności itd.). Ponadto nie zaszkodzi jeśli druk takiej książeczki będzie dwujęzyczny, co z kolei znacznie ułatwi rozszyfrowanie zawartych w niej informacji obcokrajowcom. Książeczce zdrowia psa można też nadać charakter pomocniczego dokumentu prywatnego, ale wówczas koniecznie trzeba zadbać o to, by poszczególne strony książeczki zdrowia psa były wypełnione rzetelnie, zaś wykonywane szczepienia i odrobaczenia, ewentualnie inna profilaktyka przeciwpasożytnicza była odnotowywana w książeczce zdrowia psa zawsze przez lekarza weterynarii wraz z datą wykonania stosowanego zabiegu, podpisem i pieczątką.

 

Książeczka zdrowia psa z pewnością przyda się każdemu posiadaczowi psa, który nie ma wyrobionego dla swojego czworonoga paszportu. Proszę pamiętać jednak, że wybierając się na wystawę psów organizowaną przez ZKwP lub w podróż komunikacją krajową zabranie książeczki zdrowia psa nie zaszkodzi, a nawet jest wskazane, ale przede wszystkim musi towarzyszyć jej aktualne zaświadczenie wydane przez lekarza weterynarii odnośnie wykonania szczepienia przeciwko wściekliźnie (lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie na odpowiednim wzorze zgodnym z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie wzoru i szczegółowego sposobu prowadzenia rejestru psów zaszczepionych przeciwko wściekliźnie oraz wzoru zaświadczenia o szczepieniu psa przeciwko wściekliźnie (Dz. U. z 2004, Nr 160, poz. 1672) w dniu szczepienia psa przeciwko wściekliźnie i przekazuje je właścicielowi psa).

 

różne wzory książeczki zdrowia

 

Opracowała Redakcja Świata Czarnego Teriera

 

Bibliografia:

zebrane materiały własne oraz:

- www.identyfikacja.pl;

- http://www.vetpol.org.pl/;

- www.zkwp.pl.

 

UWAGA! Przed zastosowaniem w praktyce informacji zgromadzonych w tym opracowaniu należy upewnić się czy nie zostały one zaktualizowane. Wiadomości zawarte w tym opracowaniu należy traktować informacyjnie i przed zastosowaniem ich w praktyce należy sprawdzać ich aktualność np. kontaktując się bezpośrednio z jednym z Oddziałów ZKwP lub lekarzem weterynarii. W związku z możliwością zmian przepisów w każdym momencie ich obowiązywania nasza Redakcja nie ponosi odpowiedzialności w przypadku, gdy zawarte w tym opracowaniu wiadomości są już nieaktualne.

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768