O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Prezentacja psa na wystawie... czyli jak połknąć "wystawowego bakcyla"

 

Felieton ten chcielibyśmy skierować przede wszystkim do tych osób, których przygoda z wystawianiem psów dopiero się rozpoczyna. Wielu ludziom wydaje się, że prezentacja psa w ringu to nic trudnego... wystarczy obroża, smycz i gotowe... Wbrew pozorom jest to wielkie wyzwanie i bardzo trudna praca.

 

Handler, co to właściwie znaczy?

Handler (prezenter psów) to osoba zajmująca się zawodowo przygotowaniem i prezentacją psów na wystawach. Handler prezentuje zazwyczaj, nie tylko swoje zwierzęta, ale przede wszystkim obce psy powierzone mu przez ich właścicieli. W Polsce zajęcie to jest jeszcze dość mało znane i w zasadzie z usług profesjonalnych prezenterów hodowcy korzystają dość rzadko. Do krajów przodujących pod tym względem należą m.in. USA oraz wiele krajów z Europy Zachodniej - ostatnio dołączają również kraje Europy Wschodniej (Rosja, Ukraina). W Polsce od kilku lat organizowany jest konkurs Młodego Prezentera, w którym mogą brać udział dzieci w dwóch grupach wiekowych:

- grupa I od 9 do 12 lat;

- grupa II od 13 do 18 lat (do końca roku kalendarzowego).

W zasadzie jest to znakomita szkoła nauki profesjonalnego przygotowania i pokazu psa w ringu. Wiele młodych osób kończących przygodę z Młodym Prezenterem wkracza na ringi wystawowe właśnie w roli profesjonalnych handlerów.

 

 

Kto to jest sędzia?

Sędzia kynologiczny to członek organizacji kynologicznej (np. ZKwP), który po odbyciu odpowiedniego stażu asystenckiego i zdaniu egzaminu przed Prezydium Kolegium Sędziów, może oceniać psy podczas Wystaw Psów Rasowych lub Konkursów Pracy Psów Myśliwskich (w zależności od specjalizacji).

 

Podział sędziów można przeprowadzić wg następujących kryteriów:

  • specjalności na:

    • sędziów wystawowych:

      przeprowadzają ocenę psów podczas wystaw psów rasowych pod kątem zgodności ich cech ze standardem rasy;

    • sędziów do oceny pracy:

      oceniają pracę psów na próbach i konkursach oraz zawodach;

  • z zakresu rangi uprawnień na:

    • sędziów krajowych:

      są oni uprawnieni do oceny psów na wystawach rangi nie wyższej niż krajowa - z prawem przyznawania wniosku na championa krajowego, a także na regionalnych próbach pracy, konkursach i zawodach odbywających się pod patronatem organizacji kynologicznych uznawanych przez FCI;

    • sędziów międzynarodowych:

      są oni uprawnieni do oceny psów na wystawach, próbach pracy i konkursach oraz zawodach wszystkich szczebli w kraju (w tym na imprezach tego typu organizowanych pod protektoratem FCI z prawem przyznawania CACIB i CACIT), na przeglądach hodowlanych, a także na wystawach zagranicznych każdej rangi - każdorazowo po potwierdzeniu przez Prezydium Kolegium Sędziów, że nie istnieją przeszkody natury formalnej;

  • z zakresu uprawnień na:

    • sędziów ras:

      posiadają uprawnienia do oceny jednej lub kilku ras;

    • sędziów grupy:

      posiadają uprawnienia do oceny jednej lub więcej Grup FCI. Ponadto sędziowie z tą specjalizacją są uprawnieni do oceny konkurencji "Zwycięzca Grupy" (Best of Group - BOG) tych grup, na które mają uprawnienia. Poza tym sędziowie mający uprawnienia na sędziowanie jednej lub więcej Grup FCI mogą oceniać konkurencję "Najpiękniejszy Pies Wystawy: (Best in Show - BIS), jeśli zapraszająca organizacja na to zezwoli i jeśli dany sędzia ma uprawnienia na co najmniej dwie Grupy FCI;

    • sędziów wszystkich ras (allrounder):

      posiadają uprawnienia do sędziowania wszystkich ras uznanych przez FCI na wszystkich wystawach. Tacy sędziowie uprawnieni są także do oceny konkurencji finałowych (BOG, BIS) i nie potrzebują na to zgody swojej organizacji krajowej;

  • z zakresu uprawnień sędziów pracy psów zgodnie ze specjalnościami na:

    • sędziów pracy psów myśliwskich:

      próby i konkursy pracy wyżłów i psów myśliwskich małych ras pracujących w polu oraz konkursy A, B i C retrieverów;

    • sędziów pracy psów myśliwskich:

      próby i konkursy pracy dzikarzy, norowców (również konkursy łączone), tropowców, posokowców i gończych;

    • sędziów pracy psów towarzyszących i obrończych;

    • sędziów pracy psów towarzyszących;

    • sędziów wyścigów chartów;

    • sędziów wyścigów psich zaprzęgów;

    • sędziów pracy psów towarzyszących i ratowniczych;

    • sędziów konkursu Młody Prezenter;

    • sędziów Obedience;

    • sędziów pracy psów pasterskich i zaganiających;

    • sędziów agility;

    • sędziów PT i Obedience;

    • sędziów uprawnionych do licencjonowania psów hodowlanych.

 

Co to jest standard rasy?

Standard rasy to opis cech budowy zewnętrznej i wewnętrznej danej rasy psów wraz z charakterystycznymi cechami charakteru, temperamentu i psychiki, wg których są one oceniane przez sędziów podczas wystaw. Obowiązują standardy ras zatwierdzone przez FCI. Więcej o standardzie dla rasy czarny terier rosyjski TUTAJ.

 

Jak pracuje sędzia?

Aby uniknąć nieporozumień zgodnie z Regulaminem Sędziów sędzia nie może m.in.

  • zaglądać do katalogu przed lub w trakcie oceniania psów;

  • zgłaszać psa, którego jest właścicielem, na wystawę, na której sam sędziuje;

  • prezentować na wystawie psy, na której sam sędziuje;

  • na wystawach, na których nie wykonuje funkcji sędziego, prezentować psów innych jak tylko takie, które zostały wyhodowane przez niego, jego partnera, bezpośredniego członka rodziny lub osobę żyjącą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub takie, których on lub jedna z w/w osób jest właścicielem lub współwłaścicielem;

  • oceniać psa, którego był właścicielem lub współwłaścicielem w ciągu ostatnich sześciu miesięcy poprzedzających daną wystawę, którego utrzymywał, szkolił, sprzedał lub pośredniczył w sprzedaży. To samo dotyczy jego partnera, bezpośredniego członka rodziny lub osoby żyjącej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym;

  • przyjeżdżać na wystawę w towarzystwie wystawcy, którego psy ma oceniać;

  •  mieszkać ani spotykać się na gruncie towarzyskim z wystawcą, którego psy ma oceniać. Pobyt u wystawcy, którego psy oceniał dany sędzia, dozwolony jest tylko po zakończeniu wystawy. To samo dotyczy prywatnych spotkań z wystawcami.

Sama ocena psa na wystawie psów przez sędziego składa się z dwóch głównych części:

  • oceny indywidualnej w statyce i ruchu:

    prezentacja psa w statyce przy ocenie indywidualnej umożliwia sędziemu przede wszystkim dokładne obejrzenie zwierzęcia i sprawdzenie jego budowy, koloru oczu, stanu uzębienia, jakości szaty, obecności jąder w mosznie (w przypadku samców). Te informacje są oceniane przez sędziego pod kątem zgodności ze wzorcem rasy. Ponadto sędzia zwraca uwagę na wrażenie ogólne, odbiór sylwetki psa, proporcje (również wyraz płci i rasy), zachowanie psa, charakter i przygotowanie psa do wystawy również kierując się wzorcem rasy. Sędzia ocenia psa także podczas indywidualnego ruchu. Zwykle prosi o prezentację psa po okręgu lub po linii prostej w tył i przód. Taka prezentacja umożliwia dokładną ocenę mechaniki ruchu, prowadzenia kończyn, noszenia ogona itd. Podczas prezentacji psa w statyce sędzia zwykle dyktuje sekretarzowi ringu krótki opis uzasadniający przyznaną ocenę, który notowany jest w karcie oceny psa. Każdy oceniony indywidualnie pies wraca na koniec stawki (o ile sędzia nie zdecyduje inaczej);

  • oceny porównawczej (jeśli w danej klasie lub poszczególnych klasach wystawiana jest konkurencja) w statyce i ruchu:

    każdy handler wprowadza psa na ring wówczas, gdy gospodarz ringu wywoła odpowiednią klasę i wyczyta numery startowe przysposobione do tej klasy. Stawka ustawiana jest zgodnie z numerami katalogowymi. Handler zobowiązany jest do ustawienia się tuż za handlerem i jego psem z poprzedzającym go numerem startowym. Kiedy stawka jest już ustawiona sędzia porównuje całą zgromadzoną stawkę w statyce, to tzw. "pierwsze wrażenie", które ukierunkowuje pierwsze preferencje sędziego. Na tym etapie sędzia może podejść do poszczególnych psów, by sprawdzić stan zębów, kolor oka czy obecność jąder w mosznie (w przypadku samców), ale nie musi. Zazwyczaj po krótkiej obserwacji sędzia prosi całą stawkę o ruch po okręgu. Podczas prezentacji całej stawki w ruchu sędzia ocenia wrażenie ogólne poszczególnych osobników, wyraz płci i rasy, sposób poruszania się psów i zgodność ich ruchu ze wzorcem oraz zachowanie psów i samo przygotowanie psów do wystawy. Po zakończonej ocenie indywidualnej sędzia ponownie ocenia całą stawkę w statyce i ruchu. Jeśli wybór jest trudny, bo poszczególne psy reprezentują wysoką klasę, to sędzia może w trakcie ruchu po okręgu przestawiać psy lub poprosi o ruch po okręgu i/lub linii prostej w przód i tył tylko wybrane sztuki. W momencie, gdy sędzia będzie już pewien swojej decyzji, to wyda werdykt wskazując zwycięzcę tj. psa zajmującego I lokatę oraz kolejno finalistów zajmujących II, III i IV lokatę (o ile na ringu prezentowana jest wystarczająca liczba psów w stawce, a psy otrzymały m.in. ocenę doskonałą lub bardzo dobrą (w klasie młodszych szczeniąt i szczeniąt ocenę wybitnie obiecujący lub obiecujący), by takie lokaty sędzia mógł przyznać). Pozostałe psy schodzą z ringu bez lokat. W zależności od rangi wystawy, przyznanej oceny (klasy młodszych szczeniąt i szczeniąt m.in. ocena wybitnie obiecująca, a w przypadku starszych klas m.in. ocena doskonała) i uznania sędziego może on psa zajmującego I lokatę nagrodzić stosownym do danej klasy wystawowej tytułem lub wnioskiem.

 

Ocena sędziego oprócz tego, że jest ostateczna i niepodważalna, jest też subiektywna i zawsze będzie wzbudzała większe lub mniejsze dyskusje. Niezadowoleni z werdyktu zwykle będą doszukiwali się niewiedzy ze strony sędziego, albo jego stronniczego sędziowania. Jednak w praktyce ocenić pracę sędziego wcale nie jest taka łatwo i my raczej bylibyśmy bardzo powściągliwi w wydawaniu raptownych i mało przemyślanych opinii.

 

Marzeniem każdego wystawcy jest oczywiście sędzia znający doskonale, nie tylko standard rasy, ale i śledzący postęp hodowlany w rasie. Jednym zdaniem pisząc dobry sędzia powinien mieć szerokie pojęcie o rasie, kierunkach rozwoju hodowli i panujących trendach. Zazwyczaj do takich ekspertów zaliczani są sędziowie sami hodujący dane rasy. Przez lata stają się oni posiadaczami najcenniejszej wiedzy tj. takiej, której nie wyczyta się w dostępnej literaturze, a zdobywa się ją ciężką pracą i metodą własnych prób, błędów, porażek i sukcesów. Oczywiście nie ma uniwersalnej recepty na super sędziego. Wśród sędziów - hodowców - również można doszukać się lepszych i gorszych. Jednak nie zmienia to faktu, że z zasady światli hodowcy danej rasy są lepszymi sędziami (specjalistami od danej rasy), niż osoby mające sporadyczny kontakt z rasą.

 

Z pewnością sędziowie oceniający psy zgodnie ze standardem rasy i panującymi w rasie trendami hodowlanymi, odnoszący się z szacunkiem do wystawcy, którzy oceniają psa dokładnie w ruchu i statyce z tzw. "trafnym okiem" i nie zwracają uwagi na to kto znajduje się na drugim końcu ringówki są najbardziej cenieni.

 

Wielokrotnie spotykamy się z pytaniem czy sędziowanie może być obiektywne, a zarazem ocena sprawiedliwa? To pytanie, na które trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Sędzia jest tylko człowiekiem, który oprócz kierowania się standardem rasy posiada również własne preferencje, co do wizji idealnego przedstawiciela danej rasy. Na ocenę sędziego składa się kilka ważnych czynników tj. standard rasy i zgodność budowy oraz cech charakteru prezentowanego psa z nim, poziom i klasa konkurencji w danej stawce, przygotowanie psa do show, prezentacja psa w ringu - statyka i ruch - oraz własne preferencje, co mimo wszystko sprawia, że ocena nie może być w pełni obiektywna, a raczej jest subiektywna. Powiedzenie, że "sędzia się nie zna" jest tak samo stare, jak stara jest historia wystaw. W zasadzie na każdej wystawie znajdzie się grono zwolenników, jak i przeciwników wydanego przez sędziego werdyktu.

 

Należy jednak zdać sobie sprawę z faktu, że  pies to nie maszyna i ocena ocenie tego samego psa, nawet w krótkim odstępie czasu i przeprowadzana przez tego samego sędziego, może być diametralnie różna. Pies na danej wystawie może być w lepszej lub gorszej formie, co bezpośrednio przełoży się na jego prezentację w ringu. Ponadto rezultat uzyskany przez psa na danej wystawie w dużej mierze zależy też od rangi wystawy, a co za tym idzie, od liczebności i klasy konkurencji. Nie raz i nie dwa zdarza się, że na jednej wystawie pies, nawet w dużej stawce, ale słabej klasowo wygra, a za chwilę w podobnej liczebnie, ale lepszej klasowo, nie zostanie przez sędziego zauważony. Dlatego argumenty niezadowolonych z werdyktu typu: "przecież tydzień temu wygrał wszystko, co było możliwe do wygrania" przez "starych wyjadaczy ringów" są odbierane z uśmiechem na ustach. Nie wspomnimy już o wystawach, gdzie konkurencja jest znikoma lub nie ma jej wcale, a zatem i sędzia nie ma wskaźnika porównawczego, dając zazwyczaj psu przeciętnemu, który jest zaledwie poprawny anatomicznie wygraną.

 

 

Sztuka wystawiania
Musimy nadmienić, że "klasa" danego psa, to nie tylko jego cechy budowy fizycznej, psychika i temperament, ale także odpowiednie przygotowanie psa do wystawy tj. grooming, obycie ringowe oraz prezentacja psa w statyce i ruchu. Odpowiednie przygotowanie psa pod względem groomingu i handlingu znacznie zwiększa szanse na "zauważenie" psa przez sędziego. Niestety, bardzo często na wystawach widujemy piękne psy, którym brakuje profesjonalnego przygotowania i całkiem przeciętne, perfekcyjnie przygotowane.

 

Sztuka przygotowania i prezentacji CTR-a jest trudna, jednak osobom, które ją posiądą daje szerokie możliwości i satysfakcję, gdy psy przez nich przygotowane i prezentowane zajmują wysokie lokaty. Zdarza się, że wśród psów rodzą się prawdziwe "show gwiazdy". Wystarczy tylko takiego psa odpowiednio przygotować pod względem groomingu, a na wystawie praktycznie przy znikomej pomocy handlera potrafi on się niemal sam pięknie prezentować. Niestety, takie "rodzynki" trafiają się bardzo rzadko, a odpowiednie zachowanie psa w ringu trzeba po prostu z psem wytrenować.

 

Prezentacji psa w ringu może nauczyć się każdy, pod warunkiem, że jest przygotowany na systematyczną i sumienną pracę z psem. W zasadzie nabywając psa z zamysłem późniejszej prezentacji go na wystawach należy rozpocząć pracę z nim już od pierwszych chwil bycia razem. Nawet poszczególne elementy standardowej pielęgnacji psa można wykorzystać do nauki poprawnego zachowania, cierpliwego stania itd. Profesjonalna nauka powinna obejmować nauczenie psa stania w odpowiednio wyćwiczonej pozie wystawowej, dynamicznego biegania kłusem oraz bezproblemowego dotykania psa przez osoby obce.

 

Prawidłowy pokaz psa w statyce i ruchu

Każdy pies wymaga indywidualnego treningu wystawowego. Z każdym trzeba wypracować własny sposób, na jak najkorzystniejsze zaprezentowanie jego walorów i jak najlepsze zamaskowanie ewentualnych braków. Nie oszukujmy się - idealny to jest tylko standard rasy. Każdy pies ma mniejsze lub większe plusy i takie same minusy. To właśnie od umiejętnego przygotowania go do wystawy pod względem groomingu i handlingu zależy czy sędzia będzie skupiał swoją uwagę na plusach, czy na minusach.

 

 

Każdego adepta sztuki wystawiania psa czeka długa droga nauki poprawnej prezentacji psa w tak zwanej pozycji wystawowej. Pierwsze treningi należy rozpocząć od nauczenia psa prezentacji w statyce. W zasadzie już w momencie chociażby czesania szczenięcia można poczynić pierwsze w tym kierunku próby. Wystarczy na kilka chwil ustawić prawidłowo malucha (przednie łapy powinny być ustawione równoległe względem siebie z lekkim rozstawieniem na bok, ale prostopadle do podłoża, a tylne lekko rozstawione na bok i odciągnięte lekko do tyłu - szerzej nieco niż przednie, tak aby zapewnić psu odpowiedni balas i żeby linia górna lekko opadała ku tyłowi. Ringówka powinna znaleźć się za uszami. Szyja lekko wyciągnięta ku przodowi, a głowa nieco uniesiona. Ogon - jeśli pies go sam nie trzyma w górze, trzeba podtrzymać ręką  i podnieść w kierunku grzbietu) na równym, stabilnym podłożu i skupić skutecznie jego uwagę na trenerze. Po zakończonym ćwiczeniu psa należy nagrodzić. Takie próby ustawiania psa trzeba wykonywać często i stopniowo zwiększać czas skupiania uwagi szczenięcia na osobie trenującej z nim. Należy również przeprowadzić staranną socjalizację psa. Pies, który w przyszłości ma wyjść na ring wystawowy musi być przede wszystkim zaznajomiony z dotykiem obcych ludzi i nie może na ten dotyk reagować protestem, warczeniem, ucieczką czy kuleniem się. Ponadto należy zadbać o zaznajomienie psa z hałaśliwymi miejscami, ruchliwymi ulicami, masowymi imprezami odbywającymi się zarówno w plenerze, jak i miejscach halowych. Wystawa psów to bardzo specyficzne miejsce, gdzie na stosunkowo małej przestrzeni spotyka się jednego dnia od kilkuset do nawet kliku tysięcy obcych sobie psów (zależy od rangi wystawy) i jeszcze więcej kręcących się wokół nich ludzi. Jeśli jest taka możliwość to trening w statyce warto prowadzić w towarzystwie innych psów, tak aby pies miał okazję zaznajomić się i oswoić z takim zjawiskiem, jak pokaz w grupie. Ponadto warto zadbać o prowadzenie treningu w różnych warunkach pogodowych (trening plenerowy) i różnych pomieszczeniach (trening halowy) na różnorodnych podłożach (kostka betonowa, asfalt, piasek, trawa, wykładzina, płytki).

 

Kiedy małe szczenię opanuje już spokojne chodzenie na smyczy, to można również rozpocząć naukę prezentacji psa w ruchu. W tym momencie należy zamienić obrożę i smycz na specjalny rodzaj smyczy wystawowej łączącej funkcje obroży i smyczy w jednym, czyli ringówkę. Należy pamiętać, że ringówka służy tylko i wyłącznie do nauki i prezentacji psa w ringu wystawowym. Pies w ruchu (bieg kłusem) powinien zaprezentować się dynamicznie, sam zaś ruch musi być płynny i swobodny z zamaszystym wyrzutem łap. Handler musi na tyle kontrolować psa, by ten nie szarpał się, nie podskakiwał i nie zmieniał tempa. Psa zazwyczaj prezentujemy przed sędzią w ruchu, w dwóch podstawowych figurach: po okręgu (kształt literki "O") i po linii prostej od i do sędziego (kształt literki  "I").

 

 

 

Do ćwiczeń warto wykorzystać przestrzeń dostępną w przydomowym ogrodzie, płytę pobliskiego boiska, deptak w parku, plac miejski, parking czy równą polanę. Pamiętać należy, że psa zawsze należy prowadzić od strony sędziego. Przy okazji zapisywania malucha do psiego przedszkola lub starszego psa na kurs Psa Towarzysza warto spytać szkoleniowca, czy przewidują również lekcje z zakresu prezentacji psa na wystawie. Aktualnie wiele szkółek oferuje swoim kursantom zajęcia również z tej dziedziny. Jest to doskonały moment, by w większej grupie, pod okiem osób doświadczonych, ćwiczyć prawidłową prezentację psa.

 

Umiejętne wystawianie psa jest nie tylko sztuką, ale napisalibyśmy, że wręcz finezją. Trochę gorszy anatomicznie, ale doskonale przygotowany i znakomicie wystawiany pies, może wygrać z tym lepszym, którego walorów handler nie potrafił wydobyć.

 

Charakter i temperament

To kolejne ważne składowe oceny psa przez sędziego. Wystawowy trening powinien zaowocować wypracowaniem maksymalnego skupienia psa na handlerze. Pies powinien sprawiać wrażenie zaciekawionego i chętnego do wykonywania poleceń. W ruchu głowa powinna być noszona "dumnie" i  wysoko, podobnie jak sam ogon powinien być w sposób naturalny uniesiony w kierunku zadu. Psy ze spuszczoną głową i podkulonym ogonem i/lub z wygiętym w łuk grzbietem wyglądają niestety bardzo niekorzystnie. Każdy pies prezentowany na wystawie musi być "dobrze wychowany". Podczas prezentacji powinien, nie tylko stać grzecznie i ładnie biegać, ale przede wszystkim musi umieć się odnaleźć w nowej dla niego sytuacji, w większej grupie całkiem obcych ludzi i psów. Niejednokrotnie widujemy psy pięknie zbudowane, które nie wytrzymują "presji" samej wystawy i wychodzą na ring "zgaszone", biegają niechętnie, są rozkojarzone lub nadmiernie pobudzone. Dla odmiany inne świetnie prezentują się na wolnym powietrzu, za to nie cierpią wystaw halowych... W każdym tym przypadku wcześniejszy trening i odpowiednie przygotowanie powinno zapobiec takim katastrofom. Jeśli jednak trening, podjęte próby i długotrwałe przygotowania nie zrobią z psa "gwiazdy ringu", to należy to uszanować i głęboko rozważyć dalszą jego prezentację w ringu. Warto pamiętać, że wystawy to tylko dodatek do wspólnego życia, a nie niezbędna konieczność. Każda prezentacja na wystawie powinna dostarczać zarówno psu, jak i jego właścicielowi samych pozytywnych doznań, a nie być traumatycznym przeżyciem, dla którejś ze stron.

 

 

Grooming

Nawet najlepszy CTR bez odpowiedniego groomingu nie będzie na wystawie błyszczał! W naszej rasie odpowiedni grooming jest tak samo ważny, jak zgodność budowy psa ze wzorcem, jego charakter czy temperament. Czernysz powinien mniej więcej na 3 dni przed planowaną wystawą (najlepiej dzień przed) być wykąpany i doskonale ostrzyżony (wg obowiązującego wzorca) więcej TUTAJ i TUTAJ, tak by fryzura podkreślała jego zalety, a maskowała ewentualne niedostatki budowy. Wprawne ręce doświadczonego groomera są w stanie wyczarować znakomitą fryzurę. Osoby nie posiadające doświadczenia w przygotowaniu konkretnej rasy mogą "spaprać" nieodpowiednim strzyżeniem nawet najlepszego anatomicznie psa. Niestety na wystawach wielokrotnie widujemy dobre psy, którym brakuje profesjonalnego groomingu, co sprawia, że przegrywają one z gorszymi, ale lepiej przygotowanymi. Dzień przed pokazem wskazane jest umycie psu zębów, a także w razie konieczności wąsów, brody oraz łap, które należy odpowiednio ułożyć i wymodelować podczas suszenia ich suszarką, tak by zwiększyć ich objętość i nadać im puszystości. Przed samym wejściem na ring fryzura powinna być starannie sczesana i ułożona. Do wykończenia fryzury (jeśli nie jest to przez organizatorów wystawy zakazane) można użyć odpowiednich preparatów utrwalających, uwydatniających, nabłyszczających i podkreślających fryzurę.

 

Odpowiedni image psa i handlera

Kiedy pies jest już przygotowany od "strony technicznej" - potrafi ładnie stać i biegać, to czas najwyższy pomyśleć o odpowiedniej "oprawie" - każda bowiem wystawa to show i pokaz psich piękności.

 

Ringówka - podstawowe narzędzie wystawowe w rękach każdego handlera. Jest to specjalny rodzaj obroży i smyczy połączonej w jedną całość. Stanowić ona powinna dyskretne przedłużenie samej ręki handlera, a zatem powinna być funkcjonalna i dobrana indywidualnie do psa. W przypadku czernyszy  ringówka powinna współgrać z ich umaszczeniem, a więc pożądana jest w kolorze czarnym. Wystawianie psa na łańcuszkach, zwykłych obrożach, nie wspomnę o kolczatkach, jest w złym tonie i powoduje przede wszystkim zatracenie proporcji szyi. Ponownie przypomnimy, że ringówka służy tylko do prezentacji psa na wystawie - nie wyprowadzamy na niej psa na spacery!

 

Na wystawie oczywiście gwiazdą numer jeden jest wystawiany pies. Niemniej jednak wygląd handlera powinien harmonizować z psem. Pies i handler powinny tworzyć zgrany duet. Ubiór handlera powinien być odpowiednio dobrany do umaszczenia psa, tak by stanowił dla niego dobre tło. Wg tej zasady handlerzy prezentujący psy ciemno umaszczone powinni mieć jasny strój (czernysze świetnie prezentują się z handlerami ubranymi na czerwono, beżowo, kremowo). Strój handlera powinien być przede wszystkim wygodny i funkcjonalny, tak by prezentacja psa w ruchu i statyce nie sprawiała mu żadnych problemów. Nie ma nic gorszego, niż zaprzątanie sobie w tak ważnym momencie głowy zbyt ciasnymi spodniami czy kusymi spódniczkami. Jednocześnie powinien on zachować w miarę formalny charakter (spodnie plus bluzka, garsonka, garnitur, spodnie plus koszula). Warto przewidzieć w garderobie miejsce na  schowanie drobnej nagrody w postaci smakołyku, który dyskretnie będzie można psu podać w trakcie prezentacji, by nagrodzić prawidłowe zachowanie. Być może mało osób zdaje sobie z tego sprawę, ale dobra prezentacja psa w ringu będzie wymagała biegania, wielokrotnego schylania się, kucania, wyginania i przyjmowania innych pozycji. Bluzeczki z dekoltem do pępka, czy mini spódniczki to na prawdę bardzo zły wybór. Taka garderoba wspaniale nadaje się na dyskotekę ale nie na prezentację psa w ringu i może nie jednej jej posiadaczce przysporzyć na wystawie psów sporo wstydu. Żeby jednak nie było, że tylko ganimy płeć piękną... Panowie też potrafią być w kwestii ubioru wystawowego bardzo pomysłowi. Współcześnie może już mniej, ale jeszcze kilka lat temu powyciągane dresy i pomięte podkoszulki to była szara rzeczywistość polskich wystaw. Otóż, to też drodzy panowie niezbyt trafny wybór. Nieodłącznym elementem ubioru są również buty, które powinny być przede wszystkim wygodne i funkcjonalne. Bieganie w szpilkach po miękkim podłożu z pewnością nie będzie łatwe. Ostatnim ważnym uzupełnieniem ubioru jest numer startowy, który powinien być umieszczony w widocznym dla sędziego i widzów miejscu. Najlepiej na rękawie na wysokości ramienia po zewnętrznej stronie lub z przodu na wysokości piersi.

 

 

Zachowanie na wystawie i ringu

Każda wystawa psów rasowych, to nie tylko możliwość zdobycia niezbędnych kwalifikacji hodowlanych, ale przede wszystkim miejsce, gdzie wśród innych miłośników psów można dobrze spędzić czas. Ponadto wystawy służą popularyzacji posiadania psa rasowego. Dlatego też na każdej wystawie oprócz wystawców i ich psów będzie również obecna publiczność. No tak, przez wielu wystawców publiczność traktowana jest jak "zło konieczne", którego mogłoby na wystawie w ogóle nie być. Ci co tak myślą zapominają jednak, że to właśnie z owej publiczności wywodzą się późniejsi nabywcy ich szczeniąt, a także przyszli adepci ciężkiej sztuki hodowania psów czy też prezentowania ich na wystawach. Osoby te zanim wejdą w świat kynologiczny czerpią wzorce m.in. z wystaw psów. Możemy nawet śmiało napisać, że tak naprawdę to sami wystawcy swoją kulturą bycia i prezentacji posiadanych przez siebie psów kreują nowe pokolenia posiadaczy psów, a być może i przyszłych kynologów. Każdy wystawca powinien więc być dobrym wzorem dla osób, które przychodzą poobcować z wystawianymi czworonogami. Wystawca powinien być przede wszystkim kulturalny, uśmiechnięty i życzliwy. Mały ukłon w stronę zwiedzających i umożliwienie im podziwiania zgromadzonych przy ringu psów niewiele kosztuje, a daje tyle satysfakcji. Wystawa to impreza, gdzie obowiązuje przede wszystkim sportowe zachowanie. Z szacunku do samego siebie powinniśmy więc traktować innych tak, jakbyśmy sami chcieli być traktowani. Wszczynanie awantur, gwizdanie, dochodzenie "swojego" z sędzią, buczenie na konkurencję nie przystoi prawdziwemu miłośnikowi psów, a niestety wystawia bardzo złe świadectwo kynologicznej braci. Ale wystawa to nie tylko pokaz psa w ringu. To także teren wokół ringu, gdzie zwykle wystawcy ze swoimi psami spędzają ładnych kilka godzin. Należy zadbać o to, by ten teren po opuszczeniu nie był pozostawiony w stanie gorszym, niż przed rozłożeniem własnego obozowiska. Na jednym ringu ocenianych jest wiele ras i trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że po nas może chcieć to samo miejsce zająć inny wystawca. Nie ma bardziej smutnego widoku, niż sterty walających się wszędzie psich kudłów (pozostałość po groomingowych poprawkach), papierków i resztek nieskonsumowanej wałówki zabranej z domu. Oddzielną sprawą jest sprzątanie po swoim psie. Tak! Szczególnie na takim terenie, gdzie odbywa się wystawa psów każdy powinien po swoim psie sprzątać odchody do specjalnych woreczków, a następnie wyrzucać je we wskazane przez organizatora wystawy miejsca.

 

Aby nie przegapić najważniejszego momentu - oceny psa na ringu. Trzeba obserwować, co się na nim dzieje. Za porządek na ringu i odpowiednią kolejność sędziowania odpowiada gospodarz ringu, który wywołuje na ring poszczególne rasy, a następnie w obrębie tej rasy przewidziane klasy. Sędziowanie w każdej rasie rozpoczyna się od psów i klas najmłodszych w kolejności: młodsze szczenięta, szczenięta, młodzież, pośrednia, otwarta, użytkowa (dla ras uznanych przez FCI za użytkowe - nie dotyczy CTR-a), championów (dla psów z tytułem championa wystawowego kraju uznanego przez FCI i/lub z tytułem C.I.B - Interchampiona) i weteranów. W analogiczny sposób oceniane są w ringu suki. Częścią finałową indywidualnej oceny każdej rasy w ringu przez określonego sędziego jest wybór Zwycięzcy Rasy (BOB), Najlepszego z Płci Przeciwnej (BOS) i Najlepszego Juniora w Rasie (NJwR), a także fakultatywnie Najlepszego Weterana w Rasie (NWwR), Najlepszego Młodszego Szczenięcia w Rasie (NMSZCZwR) czy Najlepszego Szczenięcia w Rasie (NSZCZwR). Zdobywcy tytułów BOB i NJwR, a także dodatkowo NWwR, NMSZCZwR i NSZCZwR (jeśli organizator przewidział dla nich konkurencje finałowe) mają prawo do reprezentowania rasy w konkurencjach finałowych, które rozgrywane są na ringu honorowym po zakończeniu indywidualnego sędziowania wszystkich ras zgłoszonych i przewidzianych do sędziowania na wystawie w danym dniu.

 

 

Kiedy gospodarz ringu wyczyta klasę, w której mamy zgłoszonego psa i numery startowe przysposobione do tej klasy (włącznie z naszym) należy wejść na ring i ustawić się w kolejności, zgodnie z posiadanym numerem startowym. Pamiętać należy, że pierwsze wrażenie jest bardzo ważne, dlatego też po wejściu na ring i zajęciu odpowiedniego miejsca psa trzeba ładnie ustawić. Sędzia w pierwszej kolejności zwraca uwagę na całą zgromadzoną w ringu stawkę. Jest to tzw. pierwsze wrażenie i możecie nam wierzyć na słowo, ale bardzo wiele od niego zależy. Profesjonalni handlerzy uważają, że ustawienie dobrze przygotowanego psa nie powinno zająć wprawnemu wystawcy więcej, niż 10 sekund! Od momentu wejścia na ring trzeba słuchać poleceń sędziego i się do nich stosować. Należy też uważnie obserwować, co robi sędzia i w momencie, kiedy jego wzrok skierowany jest na wystawianego psa, powinien on prezentować się w "pełnej krasie". Po każdym poprawnym wykonaniu polecenia warto dyskretnie nagrodzić psa, a po zejściu z ringu zawsze trzeba mu okazać ogromne zadowolenie, nawet jeśli to był najsłabszy wynik jaki do tej pory pies osiągnął. On o tym przecież nie wie, a wystawianie to dla niego pewien rodzaj pracy, który wykonuje przecież ku uciesze i zadowoleniu swojego przewodnika. Warto zadbać o to, by pokazy kojarzyły mu się tylko i wyłącznie pozytywnie. Na ringu również trzeba zachować zimną krew. Kultura pokazu psa jest bardzo ważna. Wyprzedzanie konkurencji w trakcie ruchu, ustawianie psa niemal z nosem wściubionym w ogon poprzedzającego go konkurenta czy podwójny handling to jedne z najgorszych wizytówek wystawowej rzeczywistości.

 

No cóż, ocena sędziowska jest ostateczna i niepodważalna... często bywa też bardzo subiektywna i rozumiemy, że czasami werdykt aż prosi się o pomstę do niebios... nie mniej jednak nie jest to powód do tego, by całą złość i frustrację wyładowywać na innych wystawcach, zgromadzonej wokół publiczności i co gorsza własnym psie... Jeśli istnieją poważne przesłanki ku temu, że sędziowanie odbyło się niezgodnie z Regulaminem Wstaw Psów Rasowych, a zachowanie sędziego odbiegało od ustanowień Regulaminu Sędziów, to każdy wystawca ma prawo do złożenia stosownego protestu u organizatora wystawy.

 

Redakcja Portalu "Świat Czarnego Teriera"

 

Bibliografia:

w artykule wykorzystano materiały własne i już opublikowane na łamach Portalu oraz:

- Regulamin Wystaw Psów Rasowych ZKwP;

- Regulamin Sędziów i Asystentów Kynologicznych ZKwP.

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768