O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Wymioty

Z wymiotami u psów spotkał się niemal każdy posiadacz psa. W większości przypadków wymioty kojarzone są z różnego stopnia niedyspozycją układu pokarmowego psa. W zasadzie to prawda, choć należy również uwzględnić, że odruch zwracania pokarmu (w naszym rozumieniu wymiotowanie) bardzo często towarzyszy karmiącym matkom, które w ten sposób dokarmiają treścią pokarmową rozdrobnioną, a nawet już wstępnie nadtrawioną swoje młode i w przyrodzie nie jest to żadne zjawisko nadzwyczajne, ani tym bardziej nie jest to objaw chorobowy. Również naszym domowym pupilkom posiadającym szczeniaki takie zachowania mogą towarzyszyć. I choć w odbiorze może nie być to przyjemne doznanie, to związane jest ono z zachowaniami behawioralnymi i musimy do tego przywyknąć. Oprócz tego "naturalnego wyjątku" niestety w większości przypadków wymioty zwiastują drobne niedyspozycje żołądkowe lub o wiele groźniejsze choroby toczące się w psim organizmie. Wymioty można rozpatrywać, jako obronny odruch organizmu, przed zatruciem toksycznym pokarmem lub nadmiernym rozdęciem jakiegoś odcinka przewodu pokarmowego, które może prowadzić do jego uszkodzenia. Są ważnym i często spotykanym w praktyce klinicznej, lecz niecharakterystycznym objawem chorobowym, który może mieć liczne przyczyny, niekiedy nie związane z przewodem pokarmowym. W każdym przypadku zaobserwowanie wymiotów u psa powinno być poddane ocenie i w razie wątpliwości skonsultowane z lekarzem weterynarii.

Odruch wymiotny - jak powstaje?
Wymioty są skutkiem pobudzenia ośrodków wymiotnych. Ośrodek wymiotny znajdujący się w rdzeniu przedłużonym mózgu otrzymuje bodźce z narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej (serce, płuca), z narządu przedsionkowego znajdującego się w uchu wewnętrznym, a także z ośrodków korowych mózgu i tzw. strefy chemoreceptorowej. Narząd przedsionkowy odpowiada za wymioty związane z ruchem (choroba lokomocyjna). Ośrodki korowe odpowiadają za wymioty związane z bodźcami smakowymi, zapachowymi i wzrokowymi. Strefa chemoreceptorowa jest pobudzana przez krążące we krwi leki, toksyny bakteryjne - chroni więc organizm przed substancjami szkodliwymi, np. po przedawkowaniu leków. W chorobach narządów jamy brzusznej lub klatki piersiowej (np. zawał serca) ośrodek wymiotny również jest pobudzany. Pobudzony ośrodek wymiotny drogą nerwów biegnących do przepony, mięśni brzucha oraz żołądka i przełyku wywołuje niezależną od woli reakcję - wymioty, czyli usunięcie z przewodu pokarmowego treści żołądka, a niekiedy również dwunastnicy, poprzez skoordynowany ruch mięśni wraz z odpowiednim naciskiem tłoczni brzusznej.

Zazwyczaj zwrócenie treści pokarmowej poprzedzone jest charakterystycznym zachowaniem psa. Zwierzę robi się niespokojne, nie może znaleźć sobie miejsca, zaczyna szybciej oddychać, może być podenerwowane, nieco wzrasta mu również tętno oraz liczba uderzeń serca na minutę. Na kilka chwil przed zwymiotowaniem zwierzę zaczyna obficie się ślinić. Ostatnim elementem zwiastującym wymioty jest charakterystyczne napinanie ciała i przyjęcie wygiętej postawy umożliwiającej zwrot treści pokarmowej. Oczywiście mimo tego, że u wszystkich psów objawy zwiastunowe są podobne, mogą różnić się one nieco u konkretnych osobników przebiegiem i nasileniem.

Lekarze różnicują zwrot treści pokarmowej przez jamę ustną na dwa pojęcia:

a) regurgitację - zwrot (wymioty rzekome);

b) wymioty prawdziwe.

 

Regurgitacja

to bierne przesunięcie treści pokarmowej z żołądka do przełyku, która nie została jeszcze poddana działaniom soków żołądkowych. Regurgitacji nie towarzyszy odruch wymiotny.

W normalnym, zdrowym przewodzie pokarmowym tuż za gardłem znajduje się przełyk, który biegnie przez szyję równolegle z tchawicą. Przełyk jest odgrodzony od gardła za pomocą mięśnia zwieracza, który zatrzymuje pożywienie w przełyku i nie pozwala na cofanie się połkniętych kęsów pokarmu. Podobny zwieracz znajduje się przy wpuście przełyku do żołądka. Podczas odruchu połykania, w gardle zostają pobudzone specjalne receptory, dzięki którym mózg uruchamia całą falę skurczów przełyku, która umożliwia przemieszczanie pokarmu do żołądka. Proces ten odbywa się bez wiedzy zwierzęcia - jest to odruch. W przypadku wystąpienia, któregoś z nw. zaburzeń dochodzi do samoistnego ulewania treści często w trakcie np. zabawy z psem lub nawet w trakcie spoczynku np. podczas snu. Bardzo często zjawisko to kojarzone jest ze szczeniętami i psami mniej więcej do 1 roku życia. Powrót treści z przełyku u zwierząt może następować raz, dwa razy w tygodniu do nawet kilkunastu razy w ciągu dnia. Niekiedy treść w przełyku może zalegać 24 godziny, a nawet dłużej. Ulega wtedy procesom fermentacji.

 

Najczęstszymi przyczynami regurgitacji u szczeniąt są:

- uchyłki przełyku;

- osłabienie sprawności mięśni przełyku;

- uszkodzenie zwieracza przy ujściu przełyku do żołądka.

 

Regurgitacja może pojawić się także i u starszych zwierząt. Do wymienianych przyczyn należą:

- zaburzenia w budowie bądź czynności zwieracza przy wpuście przełyku do żołądka;

- zaburzenia ciśnienia wewnątrz światła przełyku;

- przełyk olbrzymi (megeosphageus);

- mechaniczne zatkanie przełyku;
- zapalenie gardła (angina - zap. migdałków i podniebienia miękkiego);

- zapalenie oskrzeli i tchawicy;

- podrażnienie przełyku środkami chemicznymi;

- zarobaczenie;

- powiększenie tarczycy (nowotwory, wola);

- przetrwały przewód Bottala'a;

- powiększenie węzłów chłonnych śródpiersiowych;

- dysautonomia psów.

W ustaleniu przyczyny schorzenia pod uwagę brane są obserwacje poczynione przez właściciela, dokładny wywiad zebrany podczas wstępnego badania oraz badania: w zależności od potrzeby: krew, kał, mocz, badanie radiologiczne i endoskopia.

Rokowanie i leczenie zależne jest od wykrytej przyczyny.

 

Wymioty

Zawsze, jeżeli dochodzi do wymiotów prawdziwych, to musi być wysłany silny bodziec obwodowy lub z centralnego układu nerwowego do ośrodka wymiotnego, który inicjuje kompleksową serię zespolonych działań narządów i tkanek doprowadzających do wymiotów i usunięcia treści zalegających w żołądku, które zawierają domieszkę kwasu solnego.

 

Wymioty prawdzie ze względu na charakter przebiegu można podzielić na:

- ostre (zazwyczaj trwające 24-48h);

- przewlekłe (występujące u pozornie zdrowych psów częściej, niż raz w tygodniu).

 

Wymioty jednorazowe zazwyczaj nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia zwierzęcia i bardzo często może je w dość racjonalny sposób wytłumaczyć np. szybkie pochłanianie pokarmu, zjedzenie czegoś niepożądanego ze stołu, zjedzenie trawy. Jeśli więc pies zrzuci treść pokarmową w takich sytuacjach jednorazowo, to w zasadzie nie ma większych obaw do niepokoju. Ale w przypadku, gdy wymioty nasilają się, a po zastosowanej standardowo 24h głodówce nie ma żadnych rezultatów lub dochodzą jeszcze dodatkowe objawy typu: gorączka, rozwolnienie, wzdęcia, osowiałość, to wizyta natychmiastowa u lekarza weterynarii jest niezbędna.

Wymioty mogą doprowadzić do zaburzeń metabolicznych, bądź fizycznych organizmu. Może dojść do odwodnienia organizmu, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej organizmu oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Jeżeli wymioty występują gwałtownie, mogą spowodować pęknięcie błony śluzowej jelita lub pęknięcie jego ściany. Często pojawiają się również bóle jamy brzusznej oraz utrata masy ciała. W niektórych przypadkach treść pokarmowa może zostać zaaspirowana do układu oddechowego, co w konsekwencji może doprowadzić do zachłystowego zapalenia płuc.

 

Rodzaje wymiotów:

  • wymioty treścią pokarmową;
  • wymioty żółciowe;
  • wymioty krwiste;
  • wymioty kałowe.

Co może być przyczyną wymiotów prawdziwych?

Istnieje ogromna ilość przyczyn wymiotów prawdziwych i nie sposób wymienić ich wszystkich. Nie mniej jednak chcielibyśmy wymienić te, które można spotkać stosunkowo najczęściej czyli:

  1. nieodpowiednia dieta;

  2. gwałtowna zmiana diety (np. z pokarmu gotowanego na karmę suchą);

  3. przejadanie;

  4. łapczywe jedzenie;

  5. połykanie zbyt dużych kęsów;

  6. szybka aktywność ruchowa zaraz po jedzeniu;

  7. choroba lokomocyjna;

  8. obfite i łapczywe picie (często po wysiłku);

  9. stres

  10. zatrucia:

    1. lekami;

    2. środkami chemicznymi;

    3. roślinami toksycznymi. Więcej. TUTAJ.

    4. toksyczną dla psa żywnością. Więcej. TUTAJ.

  11. zarobaczenia.

Inne schorzenia i choroby, w których pojawiają się wymioty:

  1. skręt żołądka. Więcej TUTAJ;

  2. bakteryjne zapalenia przewodu pokarmowego;

  3. wirusowe zapalenia przewodu pokarmowego;

  4. wstrząs pourazowy;

  5. udar słoneczny i cieplny;

  6. zapalenie ucha wewnętrznego;

  7. niedrożność jelit (ciało obce blokujące światło jelit).

Wymioty występują również przy chorobach zakaźnych:

  • parwowiroza (zakaźne krwotoczne zapalenie żołądka i jelit);

  • koronawiroza;

  • herpeswirusowe zakażenia u noworodków i osesków;

  • nosówka w postaci pokarmowej lub w postaci błon śluzowych;

  • wścieklizna;

  • choroba Rubarth'a (zakaźne zapalenie wątroby psów);

  • leptospiroza. Więcej o chorobach zakaźnych TUTAJ.

Wymioty towarzyszyć mogą również innym chorobom np.:

  • niewydolność nerek (zwłaszcza gdy dojdzie do mocznicy);

  • niewydolność wątroby;

  • cukrzyca;

  • kwasica;

  • nowotwory;

  • padaczka;

  • alergia pokarmowa.

Rokowanie zależy od trafnie postawionej diagnozy i wprowadzenia odpowiedniego leczenia. Wielokrotnie, aby postawić definitywne rozpoznanie, trzeba zastosować nowoczesne urządzenia i liczne metody diagnostyczne. Podstawą jednak jakichkolwiek działań jest prawidłowa obserwacja psa i zebranie pierwszych wniosków przez jego właściciela. I choć nie będzie to należało do żadnych przyjemności, to taka obserwacja jest konieczna. Powinna się ona skupić na ocenie i zanotowaniu:

- częstotliwości wymiotów;

- pór dnia/nocy, w których się pojawiają;

- objętości wymiocin;

- konsystencji wymiocin;

- koloru wymiocin;

- zawartości lub nie: żółci, krwi, śluzu, składowych pożywienia i ich rozdrobnienia, ciał obcych, ew. robaków itd.;

- objawów towarzyszących np. gorączka, biegunka, wzdęcia, letarg itd.

Wstępne ustalenia pozwolą lekarzowi wytypować na wywiadzie schorzenia, na których powinien się w pierwszej kolejności skupić.

 

Wymioty można oczywiście leczyć, ale jeszcze lepiej jest im zapobiegać, o ile zna się ich przyczynę:

- prawidłowo dobrana dieta do wieku, kondycji i aktywności życiowej psa;

- regularne posiłki podawane o stałych porach;

- zabezpieczenie przed wszędobylskim psem przedmiotów, środków i roślin potencjalnie niebezpiecznych;

- nietolerancja lub uczulenie na określone pokarmy wiążą się z unikaniem ich w psim menu;

- choroba lokomocyjna wymaga stosowania odpowiednich metod szkoleniowych oraz leków przeciwwymiotnych;

- profilaktyka p/pasożytom zewnętrznym i wewnętrznym;

- profilaktyka szczepienna p/chorobom wirusowym.

Już to w dużej mierze jest w stanie uchronić psa przed wieloma żołądkowymi niedyspozycjami. W przypadku wszystkich innych stanów chorobowych usunięcia wymaga samo ich źródło - o ile oczywiście jest ono możliwe do całkowitego wyleczenia.

 

Ponieważ wymioty mogą być oznaką niczego poprzez proste symptomy przejedzenia, do poważnej katastrofy zagrażającej życiu psa, to Ty powinieneś być świadomym i dobrze poinformowanym o zagrożeniach, jakie mogą czyhać na Twojego psa. Obserwując starannie swojego psa, możesz być w stanie dostrzec potencjalne problemy zanim dojdzie do sytuacji krytycznych, co w efekcie może uchronić Ciebie i Twojego psa przed przykrymi konsekwencjami.

 

Redakcja Portalu Świat Czarnego Teriera

 

Bibliografia:

- zebrane materiały własne oraz:

- Choroby układu pokarmowego psów i kotów, M. Lenarcik, R. Lechowski, Warszawa 1991;

- Choroby wewnętrzne małych zwierząt, R. W. Nelson, C. G. Couto, wydanie pierwsze polskie T-1, Wrocław;

- Wymioty u psa, Dwumiesięcznik Pies,  Dr nauk wet. Tomasz Borkowski. nr 6(296)2002;
- Praktyka postępowania objawowego przy zwalczaniu wymiotów u psów, Autorzy: dr n. wet. Michał Ceregrzyn, dr n. wet. Magdalena Żmudzka, Magazyn Weterynaryjny 04/10.

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768