O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Rodzaje diet i produkty uzupełniające dietę (omówienie przeglądowe)

 

Genetyczne dowody wskazują na to, że praprzodek współczesnego psa przebywał w pobliżu ludzi  już około 150 tysięcy lat temu. Wtedy to, wg prowadzonych badań, miało nastąpić wydzielenie z linii wilków protoplastów współczesnego psa. Prapsy od samego początku skrzętnie korzystały z bliskości dwunożnego gatunku, który rozrzucał wokół swoich siedzib mnóstwo interesujących dla nich resztek pożywienia. Z czasem okazało się, że przebywanie w sąsiedztwie Homo Sapiens niesie obopólne korzyści. Człowiek zaczął wykorzystywać różnorodne zdolności psa, ten zaś zaczął korzystać z "dobrodziejstw" pozostawianych przez człowieka. Tak też z upływem czasu, pies z "rasowego" drapieżnika, stał się w pełni zależnym od człowieka domowym kanapowcem. Zmieniły się też  upodobania żywieniowe psów, które z diety typowo mięsnej, przerzuciły się na dietę mieszaną, z naciskiem na składnik przewodni - czyli mięso. O mniejszym "uzależnieniu" od samego mięsa psów, niż chociażby kotów, świadczy m.in. stosunek długości ich przewodu pokarmowego do długości całego ciała - u psów wynosi on 6:1, podczas gdy u kotów tylko 4:1. Im wartość tego stosunku jest wyższa, tym zwierzę lepiej przystosowane jest do trawienia pokarmów roślinnych. Na przykład u roślinożernego królika stosunek ten wynosi, aż 10:1. Powiedzmy, że pies plasuje się gdzieś po środku, co wskazuje, że dla prawidłowego funkcjonowania jego organizm potrzebuje dostarczenia pokarmów, nie tylko w formie czysto mięsnej, ale także dodatków pochodzenia roślinnego.

 

Głównym celem żywienia jest  dostarczanie psiemu organizmowi odpowiednich pokarmów w zbilansowanej dawce, które zapewnią utrzymanie jego podstawowych procesów życiowych w nienaruszonej harmonii. Dieta zbilansowana to taka, która jest odpowiednio dostosowana do wieku, płci, aktywności fizycznej, zapotrzebowania energetycznego, stanu zdrowotnego i fizjologicznego psa, a nawet klimatu i warunków bytowych, w których żyje.

 

Współczesna hodowla psa rasowego stawia przede wszystkim na połączenie zdrowia i eksterieru hodowanych przez siebie zwierząt, a priorytetem jest odchowanie, bez strat, wszystkich urodzonych szczeniąt. Stąd też, odpowiednio dobrana dieta, odgrywa zasadniczą rolę. Oczywiście, ilu będziemy mieć hodowców, tyle będzie teorii i propozycji, co do słuszności stosowanych przez nich technik żywieniowych. Jednak, bez względu na wybór, każda zrównoważona dieta powinna być oparta na wszystkich niezbędnych do życia składnikach, które będą ze sobą prawidłowo zestawione. Błędy żywieniowe niosą za sobą ryzyko wystąpienia wielu schorzeń i chorób psów, które ze względu na niespecyficzne objawy, bardzo często są trudne do jednoznacznego zdiagnozowania.

 

Ze względu na rolę w organizmie wyróżnia się 3 podstawowe grupy składników odżywczych pokarmu:

  • składniki budulcowe: głównie białka i sole mineralne;

  • składniki energetyczne: głównie tłuszcze i węglowodany;

  • składniki regulujące: witaminy, niektóre sole mineralne, błonnik.

Ponadto, nie wolno zapominać o sile napędowej życia, czyli wodzie.

 


Z pewnością marzeniem każdego właściciela czworonoga jest widok psa pędzącego w kierunku miski, który umiejętnie wymijając przeszkody dopada obiekt "pożądania" - miskę - i w krótkim czasie pochłania jej zawartość. Niestety, nie zawsze tak się dzieje, a dobór odpowiedniego pożywienia często przez niedoświadczonego właściciela odbywa się metodą prób i błędów. W poniższym artykule nie będziemy się rozwodzić nad słusznością stosowania jednej metody żywieniowej nad drugimi. Pragniemy jedynie przybliżyć możliwości, jakie proponuje współczesna technologia żywieniowa. W myśl zasady "jest się tym, co się je", każdy właściciel psa powinien świadomie zadbać o odpowiedni pokarm dla swojego pupila, który zachowa go w najlepszej kondycji i pozwoli mu przejść przez życie w zdrowiu, a czy będą to suche kulki, karma z puszki, jedzenie tradycyjne gotowane w domu czy wyrafinowana dieta BARF to już jest sprawa drugorzędna :-).


KARMA GOTOWA PRZEMYSŁOWA - SUCHA, MOKRA, PÓŁ-WILGOTNA

Karmy gotowe cieszą się ogromną popularnością, i jak podają przeprowadzane sondaże, ten typ karmienia we współczesnym żywieniu psa wiedzie prym. Producenci prześcigają się w propozycjach, a półki sklepowe uginają się od różnorodnych marek i linii.

 

Aktualnie w handlu dostępne są:

  • pełnoporcjowe karmy suche (complete dry food) - (wilgotność ≤ 14%);

  • pełnoporcjowe karmy mokre (puszki, tacki, saszetki) - (complete wet food) - (wilgotność ≥ 60%);

  • pełnoporcjowe karmy półwilgotne (complete semi-moist food) - (wilgotność od 14% do 60%);

  • karmy uzupełniające półwilgotne (complementary semi-moist food) - (wilgotność od 14% do 60%);

  • karmy suche uzupełniające (complementary dry food);

  • karmy mokre uzupełniające - puszki, świeże lub mrożone (complementary wet food - canned, fresh or frozen);

Pełnoporcjowe karmy suche 

Tego typu produkty stanowią pełnowartościowe i pełnoporcjowe pożywienie i są dokładnie zbilansowane pod względem zawartości białka, tłuszczu, witamin, mikroelementów, makroelementów, węglowodanów i innych potrzebnych do życia psu składników. Bardzo często są wzbogacone o różnorodne dodatki - zdobycze technologii żywieniowej, które działają ochronnie i wspomagająco na organizm psa.

 

Wilgotność w karmach suchych wynosi maksymalnie do 14% (zazwyczaj 8-10%), stąd też wywodzi się i sama nazwa karm: suche (dry). Karmy tego typu mogą występować w postaci granuli ekstrudowanych, pieczonych, tłoczonych na zimno lub suszonych powietrzem, a ich wielkość i kształt uzależnione są od pomysłu producenta i przeznaczenia (zwykle dla psów ras dużych i olbrzymich są większe, a dla psów ras małych są mniejsze).

 

Ekstruzja jest współcześnie najbardziej rozpowszechnioną metodą wykorzystywaną w procesie wytwarzania suchych karm dla psów. Polega ona na przetwarzaniu surowców i materiałów pochodzenia biologicznego na cele paszowe polegające na ich przetłaczaniu przez ekstrudery pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze (140-18C) do komory schładzającej. Po wytłoczeniu, wysuszeniu i schłodzeniu, otrzymana pasza bardzo często wzbogacana jest powłoką z tłuszczów i/lub olejów w celu zwiększenia smakowitości i/lub nadania atrakcyjnego aromatu. Sceptycy tej metody twierdzą, że wysokie ciśnienie i temperatura wykorzystywane do wytłaczania prowadzi do niszczenia niektórych składników odżywczych zawartych w żywności, w tym witamin, niektórych aminokwasów i enzymów. Z kolei jej zwolennicy opowiadają, że ten proces pozyskiwania karm zwiększa strawność i zabija pasożyty.

 

Karmy suche można podzielić ze względu na zawartość białka na:

  • wysokobiałkowe;

  • średnio-białkowe;

  • niskobiałkowe.

Karmy suche można podzielić ze względu na pochodzenie białka na:

  • karmy bogate w mięso - głównym źródłem białka są produkty mięsne;

  • karmy mieszane - źródła białka rozłożone są na produkty pochodzenia mięsnego i roślinnego;

  • karmy nie zawierające produktów mięsnych - głównym źródłem białka są produkty roślinne:

    • karmy wegetariańskie - bez dodatków produktów pochodzenia zwierzęcego obejmującego mięso, w tym ryby;

    • karmy wegańskie - wykluczające wszelkie źródła produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym mleko i ryby.

Karmy suche ze względu na kompozycję można zakwalifikować do jednej z następujących grup:

  • karmy zbożowe (w ich składzie może znaleźć się pszenica, kukurydza, ryż, jęczmień, sorgo, proso, owies, żyto);

  • karmy bez dodatków zbóż (zwykle zboża zastąpione są dodatkiem ziemniaków lub zielonego groszku).

Karmy suche ze względu na klasę produktu umownie można umieścić w następujących segmentach jakościowych:

  • Ultra/Super/High/Ekstra/Gold Premium;

  • Premium;

  • Standard;

  • Economy:

    • marki własne - dostępne w hurtowniach, supermarketach i/lub dyskontach;

    • marki podstawowe/mainstreamowe (szeroko promowane w środkach masowego przekazu);

Proszę jednak pamiętać, że jest to nieoficjalny podział, bowiem żadna organizacja normalizująca przepisy dotyczące produkcji karm dla zwierząt nie wprowadziła gradacji karm pod względem jakościowym, a karmy przez te organizacje aprobowane muszą jedynie spełniać minimum wymienione w ich profilach żywieniowych! Jakikolwiek podział karm na klasę ekonomiczną/standard, premium i ultra/super/high/extra/gold premium działa na zasadzie "umownej". Producenci oferujący karmy określane mianem "pełnoporcjowa i zbilansowana" są jedynie zobligowani do spełnienia (w zależności od kraju, w którym karma jest wytwarzana) minimum norm zalecanych przez organizacje certyfikujące produkt. Żadna z nich nie wprowadziła dodatkowych definicji uprawniających do przypisywania produktów, do któregoś z ww. segmentów.

 

Karmy Ultra/Super/High/Ekstra/Gold Premium:

  • do ich produkcji wykorzystywane są jak najmniej przetworzone składniki najwyższej jakości;

  • kompozycja karmy charakteryzuje się dużym udziałem produktów pochodzenia zwierzęcego;

  • karmy odznaczają się bardzo wysoką strawnością;

  • większość nie zawiera sztucznych konserwantów, barwników, polepszaczy smaku i/lub zapachu oraz wypełniaczy;

  • większość formuł wzbogacona jest o różnorodne dodatki funkcjonalne;

  • do produkcji wykorzystywane są najnowsze technologie z zachowaniem najwyższych standardów;

  • dostępna jest oferta bogatej gramatury opakowań;

  • dostępna jest bogata oferta linii przeznaczona dla zwierząt znajdujących się na różnych etapach życiowych;

  • karmy posiadają różnorodne certyfikaty jakościowe uwiarygodniające ich klasę;

  • cechą typową jest wysoki przedział cenowy;

  • profesjonalne opakowanie karmy;

  • dobre zaplecze informacyjne (czytelna i obszerna informacja na opakowaniu, ulotki, broszury informacyjne).

Karmy Premium:

  • do ich produkcji wykorzystywane są składniki wysokiej jakości;

  • kompozycja karmy charakteryzuje się większym udziałem produktów pochodzenia zwierzęcego;

  • karmy odznaczają się dobrą strawnością;

  • sztuczne konserwanty, barwniki, polepszacze smaku i/lub zapachu oraz wypełniacze są w tej klasie często stosowane;

  • niektóre formuły wzbogacone są o różnorodne dodatki funkcjonalne;

  • dostępna jest oferta linii przeznaczona dla zwierząt znajdujących się na różnych etapach życiowych;

  • karmy mogą posiadać różnorodne certyfikaty jakościowe uwiarygodniające ich klasę;

  • dostępna jest zadowalająca oferta bogatej gramatury opakowań;

  • cechą typową jest średni przedział cenowy;

  • dobre opakowanie karmy.

Karmy Standard i Economy:

  • spełniają minimum narzucone przez organizacje certyfikujące produkcję karm dla zwierząt towarzyszących;

  • do ich produkcji wykorzystywane są różnorodne składniki o słabej jakości;

  • kompozycja karmy charakteryzuje się dużym udziałem produktów pochodzenia roślinnego;

  • karmy odznaczają się słabą strawnością;

  • sztuczne konserwanty, barwniki, polepszacze smaku i/lub zapachu oraz wypełniacze są w tej klasie nagminnie stosowane;

  • uboga oferta dostosowana zwykle jedynie do potrzeb zwierząt dorosłych;

  • karmy zazwyczaj nie posiadają żadnych certyfikatów jakościowych;

  • cechą charakterystyczną jest niska (czytaj atrakcyjna) cena;

  • powszechna dostępność (sklepy, markety).

W zależności od producenta karmy podzielone są na segmenty odpowiednie do wymogów żywieniowych psa znajdującego się na poszczególnych etapach życia. Na rynku dostępne są podstawowe segmenty przeznaczone dla:

  • suk szczennych i karmiących oraz szczeniąt poniżej 14 tygodnia życia (early growth and reproduction);

  • szczenięta powyżej 14 tygodnia życia (growth);

  • psy dorosłe (adult);

  • wszystkie etapy życia (all lifestages).

Jeśli jednak dobrze przyjrzycie się ofercie karm dostępnych na rynku to bez problemu zauważycie, że oprócz tych podstawowych profili producenci oferują szeroką gamę produktów, których receptury zostały opracowane z myślą o różnych przedziałach wiekowych i/lub wielkościowych psów; uwzględniających aktywność życiową zwierzęcia, zdrowotność, czy dedykowanych konkretnym rasom.

 

Do najpopularniejszych należą:

  1. startery dla szczeniąt zazwyczaj od 3 do 7 tygodnia życia;

  2. karmy uwzględniające żywieniowe potrzeby młodzieży (for junior dogs);

  3. karmy uwzględniające żywieniowe potrzeby psów starszych (for senior dogs);

  4. karmy skierowane do konkretnej grupy wielkościowej (często uwzględniającej również wiek) np.

    • rasy minaturowe (toy breed);

    • rasy małe (mini breed);

    • rasy średnie (medium breed);

    • rasy duże (large breed);

    • rasy olbrzymie (giant/maxi breed);

  5. karmy uwzględniające różne inne potrzeby żywieniowe psów np.

    • dla psów aktywnych (for active dogs);

    • dla psów pracujących (for working dogs);

    • dla psów sportowych (for sporting/agility dogs);

    • dla psów przebywających na dworze (outdoor living dogs);

    • dla psów wrażliwych (sensitive);

  6. karmy dedykowane konkretnym rasom.

Dodatkowo istnieją linie specjalistyczne/lecznicze/weterynaryjne dostępne dla psów z różnymi schorzeniami np.

  • choroby skóry;

  • choroby układu moczowego (kamienie moczowe, niewydolność nerek);

  • choroby układu układu kostnego (dysplazja);

  • choroby trzustki;

  • choroby wątroby;

  • choroby serca;

  • cukrzyca;

  • nadwaga;

  • alergia i nietolerancja pokarmowa (linie hypoalergiczne);

  • problemy z trawieniem;

  • problemy stomatologiczne;

  • problemy behawioralne;

  • karmy rekonwalescencyjne (zalecane np. po operacjach);

  • karmy dla psów sterylizowanych/kastrowanych (sterilised);


 

W ostatnich latach pojawiły się na rynku linie karm określane, jako "holistyczne", "organiczne", "naturalne", "biologiczne" czy też "ekologiczne". To nowe trendy w produkcji karm dla psów. Warto jednak nadmienić, że samo nazwanie produktu w ten sposób o niczym jeszcze nie świadczy. Teoretycznie karmy nazwane w ten sposób kojarzą nam się z produktami wytworzonymi z wysokiej jakości składników, bez udziału chemii z produktów, które również są od nich wolne. W praktyce jednak tylko europejska organizacja F.E.D.I.A.F. wprowadziła definicje produktu "naturalny" czy "ekologiczny", co wymusza na producentach przestrzeganie pewnych wytycznych. W USA panuje większa dowolność, bowiem A.A.F.C.O. nie wprowadziła dotychczas definicji takich produktów, a jedynie zamieściła pewne wytyczne i definicje takich produktów. Zastrzega również, że produkt o nazwie "organic" (organiczny) nie jest tym samym, co produkt "natural" (naturalny), a różnica dotyczy dodatkowo jeszcze samej technologii prowadzenia upraw roślin i chowu zwierząt wykorzystywanych do późniejszej produkcji tego typu pożywienia, która z założenia powinna być pozbawiona jakiejkolwiek chemicznej ingerencji. Zazwyczaj to sami producenci chcąc uwiarygodnić swój produkt starają się o przyznanie im różnorodnych certyfikatów. Jeszcze gorzej przedstawia się sprawa z produktami typu "holistyczny". Z założenia holistyka wywodzi się z z poglądu filozoficznego, gdzie "holizm" (od gr. holos) to jednym słowem całość. Dobór składników karmy powinien zapewnić nie tylko odpowiednie zbilansowanie, ale także przyczynić się do kompleksowej opieki nad zwierzęciem, a więc ważne jest nie tylko utrzymywanie wysokiego poziomu zdrowia i kondycji, ale także istotne jest ograniczenie stresu, zapewnienie komfortu i higieny w życiu pupila. Dotychczas żadna organizacja sprawująca pieczę nad produkcją karm dla zwierząt nie określiła definicji takiego produktu. Reasumując: decydując się na produkt "holistyczny", "naturalny", "biologiczny", czy "ekologiczny" trzeba dokładnie przestudiować etykietę, by po zakupie nie czuć się rozczarowanym.

 

Karmę suchą pełnoporcjową należy przede wszystkim dostosować do rasy psa, jego wieku, zdrowia i aktywności fizycznej. Najlepiej po konsultacji z lekarzem prowadzącym psa i hodowcą. Większość z suchych pokarmów dla dorosłych psów zawiera minimum 18% lub więcej protein, 5% lub więcej tłuszczy i mniej niż 14% wilgoci. Te karmy dostarczają od 3100 do 4400 kilokalorii (kcal) na 1 kg produktu.

 

Karmę suchą po otwarciu opakowania należy przechowywać w suchym pomieszczeniu i nie należy dopuszczać do jej wietrzenia (najlepiej przesypać ją do zamykanego szczelnego wiaderka - często dodawanego do karm dobrych marek gratis lub z możliwością dokupienia) i zużyć w terminie przydatności podanym na opakowaniu.

 

Produkty suche uzupełniające

Tego typu produkty inaczej zwane są również premiksami i przeznaczone są do bilansowania oraz komponowania posiłków we własnym zakresie - same nie mogą być podawane, jako zasadniczy pełnoporcjowy posiłek. W zależności od składu, karmy uzupełniające zawierają komponenty bogate w białko pochodzenia zwierzęcego, węglowodany, białko roślinne, witaminy, minerały, czy błonnik.

 

Wilgotność podobna, jak przy pełnoporcjowych karmach suchych. Produkty te są o tyle wygodne w użyciu, iż nie psują się tak szybko, jak produkty świeże, są stosunkowo łatwe w przechowywaniu i można bez problemu zabrać je wszędzie ze sobą. W zależności od składu produkty suche uzupełniające mogą mieć charakter białkowy, energetyczny, białkowo-energetyczny lub inny.

 

Zaliczamy do nich m.in.

  • suszone mięso (małe kawałki, granulaty, płatki, mączki);

  • suszone warzywa (całe warzywa, małe kawałki, granulaty, mączki);

  • suszone owoce (całe owoce, małe kawałki, granulaty, mączki);

  • suszone zboża (całe ziarna, płatki, kasze, granulaty, mąki, otręby);

  • suszone zioła (całe, małe kawałki, granulaty, mączki);

  • makarony;

  • suszone źródła błonnika;

  • miksy zawierające różne kompozycje ww. składników.

W zależności od składu, produkty suche uzupełniające mogą być dostępne w postaci luźniej o charakterze produktu jednoskładnikowego lub mogą być sprzedawane w postaci różnych premiksów składających się z wybranych przez producenta składników (mieszkanka w postaci muesli lub mączki). Ponadto producenci oferują karmy suche uzupełniające również w postaci bardziej przetworzonej o ostatecznie nadanej formie granuli różnego kształtu i wielkości.

 

 

Sposób ich przygotowania i podania psu zależy od właściwości produktu. Produkty typu "błyskawiczny" mogą być gotowe do podania zaledwie po namoczeniu w wodzie, a więc mogą być serwowane w wersji "surowej" lub gotowanej. Z kolei inne tego typu produkty będą wymagały normalnego procesu gotowania. Zawsze przed podaniem należy dokładnie zapoznać się z instrukcją przygotowania, która musi być obecna na opakowaniu produktu.

 

Komponenty suche po otwarciu należy przechowywać w suchym pomieszczeniu i nie należy dopuszczać do ich wietrzenia i zepsucia (najlepiej przesypać je do zamykanych szczelnych opakowań typu plastikowy pojemnik, słoik) i zużyć w terminie przydatności podanym na opakowaniu.

 

Pełnoporcjowe karmy mokre (puszki, tacki, saszetki)

Tego typu produkty stanowią pełnowartościowe i pełnoporcjowe pożywienie i są dokładnie zbilansowane pod względem zawartości białka, tłuszczu, witamin, mikroelementów, makroelementów, węglowodanów i innych potrzebnych do życia psu składników. Bardzo często są wzbogacone o różnorodne dodatki - zdobycze technologii żywieniowej, które działają ochronnie i wspomagająco na organizm psa.

 

Wilgotność w karmach mokrych wynosi ≥ 60%, stąd też wywodzi się i sama nazwa karm: mokre (wet). Pokarm jest miękki i soczysty. Zawartość zamknięta jest w szczelne opakowanie typu puszka, tacka, saszetka, które dodatkowo są poddane procesowi sterylizacji (pasteryzacja).

 

Karmy mokre można dzielić i klasyfikować wg wszystkich zaproponowanych podziałów dla ww. karm suchych.

 

Karmy mokre mogą występować pod postacią całych, bądź kawałków produktów żywnościowych zatopionych w sosie, zalewie lub galarecie albo mogą być zmielone i wstępować pod postacią pasztetów.

 

Przy wyborze karm mokrych (puszki, tacki, saszetki) należy uważać na ich jakość. Tutaj również powinno się kierować zasadą, że wybiera się wśród firm mających ugruntowaną pozycję na rynku. Samo stosowanie konserw w żywieniu psów jest dość mało ekonomiczne. Opakowania nie są duże, co odbija się również na cenie produktu. Karmy konserwowe należy po otwarciu od razu podać psu do zjedzenia lub przechowywać w lodówce - nie dłużej niż 24 godziny, ponieważ podatne są na szybkie zepsucie się. Ponadto wiele z nich dla poprawienia wyglądu i smakowitości zawiera sztuczne barwniki, substancje wpływające na konsystencję oraz całą górę konserwantów.

 

 

Produkty mokre uzupełniające

Tego typu produkty przeznaczone są do bilansowania i komponowania posiłków we własnym zakresie - same nie mogą być podawane, jako zasadniczy pełnoporcjowy posiłek. W zależności od składu, karmy uzupełniające zawierają komponenty jedno lub wieloskładnikowe bogate w białko pochodzenia zwierzęcego, węglowodany, białko roślinne, witaminy, minerały, czy błonnik.

 

Wilgotność podobna, jak przy pełnoporcjowych karmach mokrych. W zależności od składu produkty mokre uzupełniające mogą mieć charakter białkowy, energetyczny, białkowo-energetyczny lub inny. Pokarm jest miękki i soczysty. W zależności od technologii produkcji, produkty mogą być zamknięte w szczelne opakowanie typu puszka, tacka, saszetka, które dodatkowo jest poddane procesowi sterylizacji (pasteryzacja). Ponadto produkty mokre uzupełniające mogą być dostępne w postaci świeżej lub mrożonej.

 

Najczęściej na rynku można spotkać:

  • mielone/krojone porcje mięsa (świeże lub mrożone) - jednogatunkowe lub miksy;

  • mielone/krojone porcje podrobów i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (świeże lub mrożone);

  • miksy mielone: mięso, kości, chrząstki, ścięgna, błony - świeże lub mrożone;

  • mielone/krojone miksy warzywne (świeże lub mrożone);

  • mielone/krojone miksy owocowe (świeże lub mrożone);

  • mielone/krojone miksy owocowo-warzywne (świeże lub mrożone);

  • kości całe (świeże, wędzone) lub mielone (świeże, mrożone);

  • zioła całe (świeże, mrożone) lub rozdrobnione (świeże, mrożone)

Warto pamiętać, że z wyłączeniem karm pakowanych w puszki, produkty świeże lub mrożone zwykle posiadają krótkie daty przydatności do spożycia i najczęściej są dostępne bezpośrednio u producentów lub ich dystrybutorów. Produkty puszkowane i mrożone można nabyć w wybranych sklepach zoologicznych lub sprzedaży wysyłkowej. Największym mankamentem komponentów żywnościowych świeżych lub mrożonych jest to, że wymagają specjalnych warunków do przechowywania tj. chłodziarek lub zamrażalek. W przypadku produktów puszkowanych należy pamiętać, że po otworzeniu również wymagają one odpowiedniego przechowywania tj. warunków chłodniczych w czasie nie dłuższym, niż zaleca to producent na opakowaniu produktu.

 

 

Do tej grupy produktów będą się również zaliczały wszystkie mokre produkty żywnościowe, czyli komponenty diet przygotowywanych w domu, które powszechnie dostępne są w sklepach spożywczych.

 

Pełnoporcjowe karmy półwilgotne

Tego typu produkty stanowią pełnowartościowe i pełnoporcjowe pożywienie i są dokładnie zbilansowane pod względem zawartości białka, tłuszczu, witamin, mikroelementów, makroelementów, węglowodanów i innych potrzebnych do życia psu składników. Bardzo często są wzbogacone o różnorodne dodatki - zdobycze technologii żywieniowej, które działają ochronnie i wspomagająco na organizm psa.

 

Wilgotność w karmach półwilgotnych wynosi od 14% do 60%, stąd też wywodzi się i sama nazwa karm: półwilgotne (semi-moist). Pełnoporcjowe karmy półwilgotne są stosunkowo najmniej popularne i dostępne są na rynku w stosunkowo ubogim asortymencie. Karmy półwilgotne stanowią wariant pośredni pomiędzy pożywieniem suchym, a mokrym. W zależności od wilgotności karmy tego typu mogą występować w postaci miękkich granuli lub przyjmować postać charakterystyczną dla karm mokrych. Zawartość zamknięta jest w szczelne opakowanie typu worek, puszka, tacka, saszetka, które dodatkowo poddawane są odpowiedniej obróbce technicznej zapewniającej zabezpieczenie produktu przed zepsuciem. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że podwyższona wilgotność - szczególnie w karmach mających charakter granul - okupiona jest zwiększonym dodatkiem konserwantów, w tym również soli. Ponadto w tego typu produktach notuje się również podwyższoną zawartość cukru. Karmy tego typu podatne są na zepsucie, stąd też wymagają po otwarciu stosownego przechowywania i powinny być zużyte w terminach nie przekraczających wskazówek podanych przez producenta.

 

 

Produkty półwilgotne uzupełniające

Tego typu produkty przeznaczone są do bilansowania i komponowania posiłków we własnym zakresie - same nie mogą być podawane, jako zasadniczy pełnoporcjowy posiłek.  W zależności od składu, karmy uzupełniające zawierają komponenty jedno lub wieloskładnikowe bogate w białko pochodzenia zwierzęcego, węglowodany, białko roślinne, witaminy, minerały, czy błonnik.

 

Wilgotność podobna, jak przy pełnoporcjowych karmach półwilgotnych. W zależności od składu produkty półwilgotne uzupełniające mogą mieć charakter białkowy, energetyczny, białkowo-energetyczny lub inny. Tego typu asortyment jest w dużej mierze zdominowany przez różnego rodzaju przekąski, które (w zależności od wilgotności produktu) dostępne są w różnej formie. Na rynku można dostać różnego rodzaju mięsne kiełbaski, hamburgery, paluszki, płaty bekonowe, miękkie ciasteczka itp. formy pakowane w szczelne plastikowe opakowania (saszetki, słoiczki, torebki). Produkty tego typu, ze względu na opakowania, nie są poddawane procesowi pasteryzacji, jednak producenci muszą zapewnić im odpowiednią datę przydatności do spożycia oraz zobligowani są chronić je przed zepsuciem, co mogłoby narazić na szwank zdrowie psa. Dlatego też pożywienie tego typu zazwyczaj zawiera spore ilości środków konserwujących. Jednym z nich jest glikol propylenowy (E1520), który w tego typu produktach ma działać, jak "nawilżacz" utrzymujący długo produkt w stanie półwilgotnym. Środek ten jest zakazany do stosowania w produktach dla kotów (ma dla nich właściwości trujące) w produktach dla psów jest dopuszczony do użytku i dotychczas nie znaleziono dowodów na to, by mógł być dla psów w jakiś sposób szkodliwy. 

 

Karmiąc psa karmą przemysłową należy pamiętać, że:

  • pies powinien posiadać dwie miski (jedną na wodę, a drugą na pokarm);

  • uczymy jeść zwierzę z podwyższenia (lub jeśli wybierze taki sposób na leżąco);

  • karmienie powinno odbywać się w miejscu zapewniającym psu spokój;

  • jedzenie przygotowujemy tuż przed podaniem;

  • karma musi być dostosowana do rasy, wieku, zapotrzebowań i kondycji psa;

  • pełnoporcjowa karma jest skoncentrowanym, wysokoenergetycznym pokarmem i należy ją dawkować zgodnie ze wskazaniami podanymi na etykiecie;

  • cena karmy jest ściśle związana z jej jakością. Nie oszukujmy się... karma dobrze zbilansowana, wyprodukowana z dobrego mięsa nie kosztuje "1 zł";

  • przy karmieniu pełnoporcjową, dobrą karmą, nie ma potrzeby podawania odrębnie witamin, mikro- i makroelementów;

  • pies musi mieć stały dostęp do czystej i świeżej wody;

  • Karmy mokre (puszki, tacki, saszetki) należy podawać zaraz po otwarciu opakowania, a nieużytą resztę należy przełożyć do plastikowego lub szklanego naczynia i przechowywać w lodówce, jednak nie dłużej, niż pozwala na to zalecenie producenta. Wkłady uzupełniające również należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta. Suche w odpowiednich szczelnych pojemnikach, a mokre w zamrażalce lub chłodziarce;

  • zmiana sposobu odżywiania na inny powinna być wprowadzana  stopniowo, tak aby uniknąć możliwości wystąpienia zaburzeń pokarmowych.

Przysmaki dla psów

Odrębnych kilka słów należy napisać o różnorodnych psich gotowych przysmakach. Kuszą atrakcyjnymi kształtami, kolorami i występują w najprzeróżniejszych smakach. Przyzwyczailiśmy się bagatelizować gotowe przekąski podawane psu w ciągu dnia, jednak należy pamiętać, że od strony fachowej zaliczane są one do produktów żywnościowych o charakterze uzupełniającym. W zależności od wilgotności mogą występować w postaci suchej, półwilgotnej lub mokrej.

 

Najczęściej można spotkać:

  • ciasteczka o różnych kształtach, smakach, kolorach i zapachach;

  • suszone i/lub wędzone uszy, przełyki, ogony, penisy, nóżki, ścięgna, skóry (pochodzą z różnych gatunków zwierząt);

  • suszone i/lub wędzone kawałki mięsa typu: kiełbaski, pałeczki, paski;

  • sprasowane kostki czyszczące zęby;

  • dropsy i kulki smakowe (często z dodatkiem witamin i/lub minerałów);

  • pasty smakowe w tubce.

Warto zwrócić uwagę na to, co tak na prawdę wchodzi w ich skład i czy nie zaszkodzą psu. Czym bardziej kolorowe, tym więcej w nich barwników (niestety często sztucznych). Miękkie produkty zawierają sporo konserwantów, w  tym soli. Przysmaki nie mogą również zastępować psu normalnego posiłku. Są natomiast fajną formą nagrody. Pamiętajcie, by stosować je z umiarem, a ich podawanie wliczyć do dziennej porcji żywieniowej psa.

 

 

Suplementy diety

Jak sama nazwa wskazuje są to poszczególne składniki żywności, substancje dodatkowe, gotowe produkty spożywcze oraz tabletki, kapsułki, proszki lub płyny, których spożycie, w uzupełnieniu zwykłej diety, przynosi dodatkowe korzyści zdrowotne. Suplementy dostarczają w skoncentrowanej formie składniki odżywcze lub inne substancje o działaniu żywieniowym lub fizjologicznym. Ich stosowanie sprzyja uzupełnieniu codziennej diety deficytowej, w niektóre składniki mineralne czy witaminy. Stąd też często są zalecane, jako uzupełnienie diety przygotowywanej samodzielnie. Należy jednak pamiętać, by ich podawanie, a szczególnie rodzaj suplementu, dawki i czas zawsze konsultować z lekarzem weterynarii, bowiem zarówno niedobór, jak i nadmiar któregoś z suplementowanych składników może mieć niekorzystny wpływ na organizm psa. Rynek oferuje niezliczoną różnorodność produktów o charakterze suplementów, które mogą być dostępne w opcji pojedynczej lub kompleksowej.

  • witaminy;

  • mikroelementy;

  • makroelementy;

  • probiotyki;

  • prebiotyki;

  • suszone drożdże;

  • oleje (roślinne, zwierzęce);

  • kazeina;

  • suszone algi;

  • mączka ze skorupek jaj;

  • suszona glinka.

 

Witaminy są organicznymi związkami chemicznymi, substancjami egzogennymi (tj. takimi, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego i które muszą być dostarczone z pożywieniem, gdyż sam organizm nie potrafi ich wytworzyć). Tak się jednak składa, że pies potrafi niektóre witaminy (np. witaminę C) syntetyzować w organizmie, tak więc ta definicja nie do końca w przypadku psów jest trafna. Nie mniej jednak ich rola w organizmie jest bardzo duża i zazwyczaj przy diecie komponowanej samodzielnie wymagana jest dodatkowa suplementacja preparatami witaminowymi. Więcej o witaminach: TUTAJ.

 

Makroelementy i mikroelementy (minerały) są to pierwiastki, które występują w tkankach organizmów w niewielkich ilościach i praktycznie dawniej były wręcz nie do zmierzenia.  I choć dzienne zapotrzebowanie na nie jest niewielkie to poprawne funkcjonowanie organizmu, bez nich jest niemożliwe. Minerały są niezbędne dla wielu przemian zachodzących w organizmie w każdej fazie życia. Więcej o nich: TUTAJ i TUTAJ. Zazwyczaj przy dietach komponowanych samodzielnie ich dodatek do karmy jest wymagany.

 

Probiotyki wspomagają układ pokarmowy. Są to dodatki zawierające wysoki poziom pożytecznych kultur bakterii, które ułatwiają utrzymanie korzystnej dla zdrowia równowagi bakteryjnej flory jelitowej, poprawiając strawność pożywienia. Probiotyki dla psów mogą być dodane do wody pitnej lub wymieszane z posiłkiem. Probiotyki wpływają na florę i mikrobiologię przewodu pokarmowego, wspomagając układ odpornościowy i zapobiegając infekcjom.

 

Suszone drożdże, jako wysokowartościowe źródło witamin i minerałów często uznawane są za "panaceum" na ładną, zdrową skórę i sierść.

 

Prebiotyki są to substancje obecne lub wprowadzane do pożywienia w celu stymulacji rozwoju prawidłowej flory jelit, co z założenia ma wpłynąć na poprawę zdrowia. Prebiotykiem może być naturalny składnik diety np. skrobia, błonnik pokarmowy lub dodatki do żywności (suplementy diety) o charakterze prozdrowotnym.

 

Oleje są niezbędnym źródłem kwasów tłuszczowych Omega-3 i Omega-6 oraz innych i w zależności od produktu, z którego zostały uzyskane, mogą mieć pochodzenie roślinne lub zwierzęce. Przy dietach komponowanych w domu zaleca się ich dodawanie do składu karmy.

 

Kazeina jest pełnowartościowym białkiem stosowanym do ogólnego wzmocnienia organizmów zwierząt - szczególnie suk podczas ciąży i karmienia.

 

Glinka charakteryzuje się drobnymi cząsteczkami, które tworzą dużą powierzchnię w jelicie, dzięki czemu toksyny mogą być absorbowane, a rozwój bakterii chorobotwórczych skutecznie hamowany. Ponadto, zapobiega ona także fermentacji w układzie pokarmowym. Glinka jest bardzo bogata w minerały, które w tej postaci są doskonale wchłanianie przez organizm, co wspomaga zdrowie psów, korzystnie działając na skórę, sierść i pazury.

 

Mączka powstała ze skorupek jaj składa się w ok. 95% z węglanu wapnia i korzystnie wpływa na układ kostny psów, szczególnie tych będących w okresie wzrostu. Wchłanialność węglanu wapnia z mączki wynosi około 90%. Jako produkt naturalny może być doskonałym suplementem diety i zamiennikiem dla sztucznych źródeł wapnia, które zazwyczaj trzeba suplementować, przy dietach komponowanych samodzielnie.

 

Suszone algi są bardzo cennym źródłem różnych minerałów, w tym jodu. Ponadto są bogate we włókna roślinne, polisacharydy, białka zawierające wszystkie aminokwasy oraz kwasy tłuszczowe Omega-3.


DIETY OPARTE NA POŻYWIENIU NATURALNYM

Jedne z pierwszych i najstarszych diet obecnych w technologii żywienia psów. Oparte na naturalnych składnikach dostępnych w sklepach. W ich skład wchodzą produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego. A w zależności od zapotrzebowania wprowadzana jest również suplementacja preparatami mineralno-witaminowymi. Ten sposób żywienia w ostatnich czasach wykształcił kilka odrębnych diet specjalizujących się w podawaniu psu określonych produktów w wybranej formie i o danych proporcjach. Tak też możemy wyróżnić diety:

 

- posiłki domowe - gotowane;

- dietę BARF;

- dietę Prey Model.

 

Dieta oparta na posiłkach gotowanych, przygotowywanych samodzielnie w domu

Główna idea takiego sposobu żywienia polega na kompozycji posiłków w stosunku 1:1:1 (mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego jako źródło białka zwierzęcego i tłuszczu - wypełniacz zbożowy, jako źródło węglowodanów i niewielkich ilości białka pochodzenia roślinnego - warzywa i owoce, jako źródło witamin, minerałów oraz błonnika). W zależności od wieku psa i jego zapotrzebowań wprowadzana jest także suplementacja preparatami mineralno-witaminowymi oraz gotowymi preparatami chroniącymi układ kostny, regulującymi procesy trawienne czy stanowiącymi źródło kwasów omega. W zależności od wieku, wagi psa i wielkości dziennej racji żywieniowej, powinna być ona podzielona i podawana 2-3 razy dziennie.

 

Jeśli chodzi o ilość białka w diecie psa to przy skarmianiu pokarmem naturalnym zdania są podzielone i w literaturze znajdziemy różne wartości. Uśredniając te wyniki pod uwagę można wziąć następujące wskazówki: pokrycie zapotrzebowania na niezbędne aminokwasy u psa dorosłego, nieobciążonego pracą, zapewnia podanie już 2 g pełnowartościowego białka na 1 kg masy ciała dziennie. Większość autorów podaje, iż średnie zapotrzebowanie na białko pełnowartościowe dla dorosłego psa zamyka się w optymalnej wartości 3-5 g na kg masy ciała. U psów młodych (rosnących) zapotrzebowanie jest większe i wynosi (w zależności od autora) od 5 do 9 g na kg masy ciała/dzień. Szczególne wymogi pod tym względem ma suka ciężarna, która w pierwszym tygodniu po kryciu i w drugiej połowie ciąży powinna dostawać znacznie więcej białka (ok. 6-7 g na kg masy ciała). Natomiast bardzo duże zapotrzebowanie na białko ma karmiąca suka i w zależności od ilości szczeniąt, powinna otrzymać niekiedy nawet sześciokrotną dawkę bytową rozłożoną na 4-6 posiłków.

 

Według podręczników dorosły pies (duży) potrzebuje dziennie około 1 dkg mięsa na kilogram masy ciała, zaś zapotrzebowanie psów pracujących i młodych będzie mniej więcej dwukrotnie wyższe. Kierując się tymi wytycznymi możemy łatwo wyliczyć, iż na przykład dla 60 kg dorosłego psa dzienna porcja wyjściowa to 180 dkg (1.8 kg) jedzenia (60 dkg mięsa + 60 dkg warzyw + 60 dkg wypełniacza). Z kolei dla szczeniąt, psów pracujących oraz psów przebywających zimą w kojcach dzienna porcja wyjściowa powinna zawierać 2 dag mięsa, 1 dag warzyw i 1 dag wypełniacza na kilogram masy ciała. Dzienna racja żywieniowa w przypadku psów w okresie wzrostu uzależniona będzie od ich wagi. Dla dorosłego psa pracującego lub dorosłego psa przebywającego w zimie na dworze o wadze 60 kg możemy wyliczyć, że jego dzienna porcja wyjściowa to 240 dag (2.4 kg) jedzenia (120 dkg mięsa + 60 dkg warzyw + 60 dkg wypełniacza).

 

Z drobnych wskazówek dodamy jeszcze, iż mięso i podroby należy zważyć przed gotowaniem. Zaleca się gotować je w niedużej ilości wody. Po ugotowaniu i wystudzeniu mięso (w tym ryby) trzeba zmielić lub pokroić w drobną kosteczkę. Z wypełniaczy najlepiej sprawdza się ryż, który należy ważyć po ugotowaniu. Niektóre warzywa i owoce można podawać surowe, zaś inne przed podaniem trzeba ugotować. Należy jednak pamiętać, iż organizm psa ma ograniczone możliwości, co do przyswajania składników pokarmowych z produktów pochodzenia roślinnego, dlatego też wszystkie warzywa i owoce powinny być podawane w postaci bardzo drobno zmielonej (drobna tarka) lub nawet przetartej (puree). Jajka należy podawać psu ugotowane na twardo i rozdrobnione (na surowo okazjonalnie i w ramach urozmaicenia można podawać same żółtka). Nabiał podajemy na surowo. Kości mogą pojawić się okazjonalnie w diecie i powinny to być duże gicze podawane bardziej w ramach nagrody do "memłania", niż w formie posiłku. Nie podajemy gotowanych kości drobiowych oraz naturalnie rybnych ości.

 

Niewątpliwą zaletą posiłku przygotowywanego w domu jest świadomość tego, co się podaje psu. Tak więc jeśli zakupimy mięso z kurczaka to wiemy, że pies dostanie 100% kurczaka w kurczaku. Niestety, to chyba jedyna zaleta tego typu diety, bowiem żywienie oparte na tzw. gotowaniu, oprócz pracochłonności, wymaga również dużej wiedzy z zakresu żywienia psa. Większość osób nie zdaje sobie sprawy, jak ważne jest prawidłowe zbilansowanie dziennego posiłku dla psa - szczególnie jeśli chodzi o dodanie odpowiedniej ilości mikro- i makroelementów oraz witamin. Tradycyjne żywienie psa powinno być oparte przede wszystkim na stosowaniu pokarmów odpowiednich dla jego przewodu pokarmowego. Przewód pokarmowy psów mimo wieloletniej ewolucji w pewnym stopniu pozostał taki sam, jak u jego dzikich przodków. Jest stosunkowo krótki - w porównaniu z innymi gatunkami zwierząt - i nie posiada pewnych enzymów - charakterystycznych np. dla przeżuwaczy - zatem nie potrafi efektywnie wykorzystać większej ilości pokarmu roślinnego. Karmienie psa samą "kaszą ze skwarkami" z pewnością nie przyniesie pożądanych efektów. Pokarm mięsny, zaś trawią psy łatwiej i szybciej, ale i tu czai się kilka niespodzianek. Tak, jak nie wskazane jest skarmianie psa samymi pokarmami pochodzenia roślinnego, tak i dieta wyłącznie oparta na mięsie nie będzie dla niego korzystna. Najczęściej w skutek niewiedzy oraz w wyniku stosowania mono-diet do lecznic weterynaryjnych trafiają psy z różnymi zaburzeniami tła żywieniowego. Decydując się na ten rodzaj diety należy pamiętać o komponowaniu posiłków zgodnie z rasą psa, jego wielkością, wiekiem, stanem zdrowia i aktywnością fizyczną.

 

 

Pokarm powinno podawać się zawsze świeży o temperaturze pokojowej. Nie zjedzony pokarm powinien być usunięty z miski po upływie około 20 minut od odejścia psa. Szczególne niebezpieczeństwo dla  zdrowia psa stanowi pokarm popsuty, skwaśniały, stęchły i spleśniały. Jest on wtedy najczęściej przyczyną zatruć i różnych chorób.

 

Głównymi składnikami odżywczymi wchodzącymi w kompozycję diety przygotowywanej w domu są:

- białka;

- węglowodany;

- tłuszcze;

- minerały (mikro-, makroelementy);

- witaminy;

- dodatki (probiotyki, prebiotyki, błonnik).

 

Ponadto woda niezbędna do życia.

 

Pozyskiwane z:

- mięsa (różne gatunki);

- wyrobów mlecznych (mleko, sery, jogurty, jaja);

- wypełniaczy (różne gatunki zbóż i wytworzone na ich bazie makarony, kasze, płatki);

- warzyw (wszystkie prócz strączkowych, cebulowatych i kapust);

- owoców (wszystkie z wyjątkiem winogron, rodzynek, awokado i cytrusów);

- tłuszczy (oleje roślinne: rzepakowy, słonecznikowy, sojowy, olej kukurydziany, siemię lniane mielone z wyjątkiem oleju palmowego i kokosowego oraz oleje pochodzenia zwierzęcego: tran i łój wołowy);

- gotowych suplementów uzupełniających (zestawy mineralno-witaminowe, suplementy ochraniające stawy).

 

Dieta surowa B.A.R.F. (Biologically Appropriate Raw Food)

Rodzaj diety psiej opartej na stosowaniu naturalnych, surowych składników, która w ostatnim czasie zyskuje grono entuzjastów. Słowo BARF jest angielskim skrótem określenia Biologically Appropriate Raw Food (Biologicznie Odpowiednie Surowe Jedzenie) lub też Bones And Raw Food (Kości i Surowe Jedzenie). Inne terminy, określające ten sposób karmienia zwierząt, to dieta ewolucyjna, dieta naturalna lub dieta dopasowana do gatunku. Dieta BARF została przygotowana na podstawie wieloletnich badań nad odżywianiem się zwierząt w trakcie procesu ewolucji. Za jej twórcę uważa się australijskiego naukowca, dr Iana Billinghursta. Typowa dieta BARF składa się w 60-80% z surowych mięsistych kości, tj. kości z mięsem o zawartości mięsa oscylującej w granicach 50% np. kurczaki (korpusy z kurczaków, szyje indycze i kurze, skrzydła), 20-40% owoców i warzyw oraz podrobów, mięsa, jaj lub produktów mlecznych. Więcej TUTAJ.

 

 

Dieta surowa P.M.R. (Prey Model Raw)

Kolejny rodzaj psiej diety opartej na stosowaniu naturalnych składników. Słowo PMR jest angielskim skrótem określenia Prey Model Raw (Jedzenie Surowe Wzorowane na Całej Zdobyczy). Ideą tej diety jest próba naśladowania proporcji rzeczywistej diety zwierząt drapieżnych w diecie zwierząt domowych, poprzez skarmianie ich całymi tuszkami wybranych zwierząt. Ogólnie rzecz biorąc, dieta zaleca 80-85% mięsa (w tym niektóre "mięsiste" narządy, takie jak serca), 10-15% mięsistych kości i 5-10% podrobów (z czego połowę stanowi wątroba).

 

W diecie tej występują dwa nurty:

  • cała zdobycz (Whole Prey)

    • skarmianie całymi tuszkami zwierząt włącznie z futrem i zwartością żołądka m.in. różnorodne ssaki udomowione i dzikie oraz różnorodne ptactwo domowe i dzikie;

  • "Frankenprey"

    • w miarę możliwości skarmianie całymi tuszkami zwierząt dostępnych w formie wstępnie sprawionej w sklepach tj. tuszki ptactwa udomowionego i/lub dzikiego pozbawione opierzenia i wnętrzności i/lub podawanie dostępnych w sklepach części mięsa lub mięsistych kości pochodzących od różnych zwierząt

Zwolennicy tej diety uważają, że psy są z natury drapieżnikami i dlatego ich potrzeby odżywcze nie wymagają niczego innego poza podawanymi w całości tuszkami dostarczającymi im źródła mięsa, kości i narządów wewnętrznych. Niektórzy zwolennicy tego modelu odżywania stosują wersję nieco "łagodniejszą" i wykorzystują do karmienia swoich psów dostępne w sklepach wstępnie sprawione tuszki ptactwa domowego lub dzikiego oraz różne części mięsno-kostne pochodzące od  różnych gatunków zwierząt. Suplementacja gotowymi preparatami mineralno-witaminowymi nie jest stosowana, aczkolwiek przy wyborze nurtu "Frankenprey" dopuszcza się podawanie suplementów zwierających kwasy tłuszczowe omega-3, ponieważ mięso przemysłowo hodowanego drobiu i zwierząt gospodarskich karmionych ziarnem nie zwiera odpowiednich proporcji kwasów omega 3 do omega 6.

 

Surowa żywność w dużym procencie składa się z wody, dlatego też należy rozpocząć dietę od podawania od 2% do 3% pożywienia stanowiącego szacowaną wagę idealnej masy ciała dorosłego psa danej rasy. Jeśli dorosły pies danej rasy powinien ważyć szacunkowo 45-60 kg to należy podawać mu dziennie około 900-1400 gramów pożywienia. Jeśli pies wygląda na zbyt szczupłego, należy porcję zwiększyć, aż do uzyskania zadowalających i stałych efektów.

Rosnące szczenięta i psy dorosłe pracujące i/lub aktywne mogą wymagać podniesienia tej wartości do 4% ich wagi. Jedyna różnica w karmieniu szczeniąt od psów dorosłych będzie taka, że posiłki będą rozłożone na kilka dziennie. Szczenięta w wieku do sześciu miesięcy powinny być karmione co najmniej trzy razy dziennie, szczenięta od sześciu do dziewięciu miesięcy mogą być już karmione dwa razy dziennie, zaś szczenięta między dziewiątym, a dwunastym miesiącem życia powinny być przygotowywane do przejścia na karmienie raz dziennie. Można zacząć od karmienia szczenięcia w ilości 2-3% jego szacunkowej idealnej wagi psa dorosłego, lub dobrać wielkość dawki stosując w wyliczeniach 10% jego obecnej wagi, dopóki wartość ta przekracza o 2-3% jego szacunkową idealną wagę psa dorosłego. 

 

 

 

Karmiąc psa dietą naturalną należy pamiętać, że:

  • pies powinien posiadać dwie miski (jedną na wodę, a drugą na pokarm);

  • uczymy jeść zwierzę z podwyższenia (lub jeśli wybierze taki sposób na leżąco);

  • karmienie powinno odbywać się w miejscu zapewniającym psu spokój;

  • do przygotowania psiego pożywienia stosujemy produkty zdatne do spożycia i wskazane dla psów;

  • produkty przechowujemy zgodnie z zaleceniami producenta;

  • jedzenie przygotowujemy tuż przed podaniem;

  • temperatura jedzenia powinna oscylować w wartościach "pokojowych";

  • dawkę dostosowujemy do wieku, wagi, aktywności, rasy i wymagań zdrowotnych psa;

  • całodzienną rację dzielimy na mniejsze porcje i podajemy z częstotliwością adekwatną do wieku zwierzęcia;

  • jedzenie podajemy o stałej porze;

  • zapewniamy dostęp do pożywienia przez około 20 minut. Jeśli w tym czasie pies nie wykaże zainteresowania i nie zje porcji zabieramy ją i odpowiednio zabezpieczoną przed zepsuciem chowamy;

  • pies musi mieć stały dostęp do czystej i świeżej wody, którą należy w ciągu dnia kilkakrotnie zmieniać;

  • zmiana sposobu odżywiania na inny powinna być wprowadzana  stopniowo, tak aby uniknąć zaburzeń pokarmowych.

opracowała Anna Frolek

Bibliografia:

- zebrane materiały własne oraz:

- Cz. I Tradycyjne żywienie psa -  dr Kazimierz Ściesiński, Dwumiesięcznik ZKwP "PIES" nr 1(273)1999;

- Szczęśliwy pies - dr Dorota Sumińska;

- Zdrowe żywienie psów - Eva Maria Bartenschlager;

- Żywienie psów i kotów - E. G. Grunbaum;

- Pieskie żarcie  - Piotr Stanisławski - Przekrój (48/2005);

 

Przypominamy, iż informacje zawarte na tej stronie posiadają tylko i wyłącznie charakter informacyjny. Wykorzystanie ich bez konsultacji z lekarzem weterynarii lub dietetykiem weterynaryjnym może przynieść rezultaty odwrotne do zamierzonych. Dlatego zawsze, przed zastosowaniem ich w praktyce zasięgnij opinii lekarza weterynarii.

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768